Wyrzeczenie – inwestycja cz. 2
(autor: http://www.sxc.hu/profile/asifthebes)
Wiemy już, że wyrzeczenie to coś pozytywnego, ponieważ rezygnując z jednej rzeczy zyskujemy inną, ważniejszą. Wiemy już, że wyrzeczenie to inwestycja. Łatwo czytać, trudniej zmienić punkt widzenia. Anegdoty, przypowieści i przykłady z życia pozwalają na łatwiejsze zapamiętanie przesłania, stąd dzisiaj krótka przypowieść oraz przykład.
Bardzo bogaty król chciał się dowiedzieć, jakiej wiedzy potrzeba, aby osiągnąć sukces. Wezwał na swój dwór największych mędrców królestwa i zażądał odkrycia tej tajemnicy.
– Za dziesięć lat macie się stawić przed moim obliczem z gotową odpowiedzią.
Po dziesięciu latach mędrcy wrócili na dwór i położyli na stole 24 księgi.
– To wydaje się zbyt zawiłe – oznajmił król – Za dziesięć następnych lat macie dostarczyć prostszą odpowiedź.
Po dziesięciu latach mędrcy znowu stanęli przed obliczem króla. Tym razem położyli przed nim tylko jedną księgę.
– To nadal zbyt zawiłe – powiedział król – Daję wam następne dziesięć lat.
Minęło kolejne dziesięć lat i kiedy starzy mędrcy powrócili na dwór, położyli na stole tylko jedną kartkę, na której widniało zdanie: „Nie ma darmowych obiadów”.
Król był w siódmym niebie.
– Nareszcie! – wykrzyknął władca, gratulując mędrcom – Nareszcie znaleźliście odpowiedź. Nie ma darmowych obiadów.
(Historia pochodzi z książki Davida J. Schwartza i została napisana przeze mnie innymi słowami)
Dokładnie! Nie ma darmowych obiadów. Aby coś osiągnąć, trzeba coś poświęcić. Aby coś osiągnąć, trzeba podejmować wyrzeczenia!
Wszystkie wartości można zdobyć jedynie dzięki wyrzeczeniom – mowa nie tylko o pieniądzach, ale także o miłości, przyjaźni czy szczęściu. Trzeba coś poświęcić, aby zyskać coś wspanialszego.
Pamiętajmy więc, aby za każdym razem, kiedy podejmujemy jakieś wyrzeczenie, spoglądać w przyszłość na zysk – czy to będziemy na diecie i będziemy musieli ograniczyć jedzenie ulubionych potraw, czy to będzie początkowa utrata pieniędzy zainwestowanych we własny biznes, czy to będzie poświęcanie czasu na pracę kosztem odpoczynku – w przyszłości zostanie nam to wynagrodzone. Nie ma darmowych obiadów.
Historia o Ani i Kasi
Prosty przykład może zilustrować, co zyskuje osoba podejmująca wyrzeczenia, a co osoba, która pragnie jak najszybciej samych przyjemności.
Ania i Kasia postanowiły zainwestować ciężko zarobione w czasie wakacji 10 tysięcy złotych. Obie mają po 20 lat. Znalazły inwestycję, która daje stałe 10% rocznie. Dla ułatwienia pomińmy kwestię podatku i inflacji. Ania nie lubi wyrzeczeń – lubi mawiać, że nigdy nie wiemy, czy jutro nie przejedzie nas autobus. Kasia nie zgadza się z Anią i chce zapewnić sobie niezależność finansową. Obie jednak chcą zarabiać na siebie, starają się więc pracować przez cały okres studiów oraz przez wakacje. Po studiach równie szybko znajdują sobie źródło dochodów.
Ania, zgodnie ze swoim poglądem na życie, postanawia po każdych 12 miesiącach kupować sobie prezent za cały zysk z inwestycji (czyli 1000 zł), np. wydając tę kwotę na nowe ubrania. Kasia nie tylko nie podejmuje zysku, ale i dopłaca po każdych 12 miesiącach zaoszczędzone 2400 zł (odkłada po 200 zł miesięcznie na nieoprocentowane konto, aby na wszelki wypadek mieć do nich szybki dostęp).
Dodatkowo poświęca czas, najczęściej w weekendowe wieczory, na naukę inwestowania w nieruchomości. Kasia wie, że nie ma darmowych obiadów. Ania w tym czasie najczęściej imprezuje lub ogląda TV. Kasia nie żyje jednak jak pustelnik – czasami chodzi z Anią na imprezy lub relaksuje się w inny sposób.
20 lat później…
Szczęśliwie żadnej z naszych bohaterek przez 20 lat nie przejeżdża autobus. Kasia ma ponad 200 tysięcy złotych – tak pomnożyły się pieniądze z jej inwestycji i systematycznie dokładanych kwot. Ania ma ciągle zainwestowane 10 000 zł i posiada 20 prezentów o łącznej wartości 20 000 zł.
Nie zapominajmy, że Kasia przez 20 lat pilnie uczyła się w wolnych chwilach inwestowania w nieruchomości. Bogatsza nie tylko o 200 tysięcy złotych, ale i wiedzę, wypłaca pieniądze i kupuje za nie w bardzo niskiej cenie atrakcyjne mieszkanie, które sprzedaje z zyskiem 100 000 zł. Kolejne operacje przynoszą jej różny zysk, od kilkunastu do kilkudziesięciu lub kilkuset tysięcy złotych.
Przez 20 lat wieczornego studiowania stała się prawdziwym ekspertem w dziedzinie nieruchomości, stąd w ciągu 5 lat pomnaża swoje 200 000 zł do kwoty miliona złotych. Wynajmuje także kilka mieszkań, z których czynsz w całości pokrywa miesięczne raty kredytu hipotecznego i generuje dodatkowe 1000 zł miesięcznie.
Teraz już nie musi się bać o swoją przyszłość – w wieku 45 lat jest milionerką, wciąż aktywnie inwestuje w nieruchomości, a do tego posiada dodatkowy pasywny dochód w postaci czynszu z wynajmowanych mieszkań. Po kilkunastu kolejnych inwestycjach Kasia stopniowo zaczyna wynajmować coraz więcej nieruchomości, a sama, będąc pewna stałego dochodu, spełnia swoje marzenie z młodości podróżując po świecie.
A co u Ani? Ania o dziwo nie została potrącona przez autobus przez kolejne 5 lat. W wieku 45 lat dalej ma zainwestowane 10 000 zł, a do tego posiada prezenty o łącznej wartości 25 000 zł.
Przed Anią i Kasią najprawdopodobniej co najmniej jeszcze 35 lat życia – 80 lat to średni wiek życia kobiety w Polsce (dane – Centrum im. Adama Smitha). Kasia przeżyje je tak jak zawsze marzyła – podróżując po świecie. Jeżeli Ania nie polubi wyrzeczeń, kolejne lata przeżyje zapewne tak samo jak poprzednie, żyjąc z dnia na dzień, a do tego nigdy nie spełni swoich największych marzeń wymagających pieniędzy.
Kim wolisz być? Wybór należy do Ciebie.
Przykład jest oczywiście wymyślony i uproszczony, ale dobrze ilustruje potęgę wyrzeczeń. Stosujmy wyrzeczenia na co dzień, a szybciej osiągniemy to, czego pragniemy – niezależność finansową.
Wyrzeczenie – inwestycja cz. 1 | Wyrzeczenie – inwestycja cz. 2
Kliknij i przeczytaj także:
Jeśli spodobał Ci się ten wpis, skomentuj go. Zasubskrybuj RSS, żeby nie przegapić żadnego wpisu. Jeżeli nie wiesz czym jest RSS, poczytaj o nim tutaj. Śledź mnie także na Twitterze, a otrzymasz dodatkowe informacje.
Trackbacki
Komentarze
Komentarzy: 16 do “Wyrzeczenie – inwestycja cz. 2”- Zasady komentowania: traktuj innych jak ludzi, nie obrażaj i nie wyśmiewaj. Konstruktywna krytyka jest w porządku, ale niegrzeczne i niedojrzałe komentarze są kasowane. Komentarze, które mają na celu jedynie reklamowanie jakiejś strony również są kasowane. Jeżeli piszesz dłuższy komentarz, kopiuj go do schowka w czasie pisania. Dzięki temu nie utracisz go, jeżeli wystąpi jakiś błąd. Miłej dyskusji.
-
Piotr (Sonfire) pisze:
Prawda, prawda. Wyrzeczenia, oszczędzanie może nie zapewnią nam bogactwa, ale bardzo pomogą. Jednak jak ze wszystkim, nie wolno przesadzać i skupiać się wyłącznie na pomnażaniu majątku, bez, chociażby drobnych, przyjemności.
-
Historia o darmowych obiadach przypomniało mi kilka fraz przynoszących mi odwiedzających z google, każdy chciałby „dwa miliony za nic”, „dostać milion” itd…
Ania ma ciągle zainwestowane 10 000 zł i posiada ileśtam prezentów prezentów o łącznej wartości… raczej te „prezenty” nie są warte wg. wzoru 1000zł razy liczba lat, ale wydała na nie tyle. Podejrzewam, że ponad połowę tych „prezentów” już dawno by wyrzuciła, a wartość pozostałych jest dużo niższa niż pierwotna cena w sklepie. -
Ja nie wybrałbym ani jednej, ani drugiej drogi. Choć jest jasno zilustrowane, która gwarantuje (powinna zagwarantować) nam bajońskie sumy. Przykład rzeczowy, ale nie czuję bym należał do grupy ludzi, która jest w stanie mu sprostać. Dlaczego? Ze względu na coś czego tutaj nie zaakcentowałeś, a mi przyszło do głowy w trakcie czytania. Mianowicie granica. Czy istnieje jakaś granica wyrzeczenia-inwestycji?
Moim zdaniem na pewno istnieje. Patrząc na mój przykład (na samym początku zaznaczę, że moim celem przewodnim nie jest kumulacja bogactwa, a doświadczenia ogólnie pojętego): część pieniędzy odkładam i staram się tak inwestować by zwracały się z zyskiem (głównie w kupowanie i sprzedawanie potem z marżą). A znaczną część inwestuję w związek (ogólnie pojętą przyszłość), siebie (edukacja) i to co pozwala na rozwój w obranych kierunkach (np. poznawanie świata -> fundusze na podróże). Tak, więc nie marnotrawię pieniędzy na „prezenty” czyli dobra przemijające, ale też nie łożę wszystkiego na rachunki oszczędnościowe, akcje itp. Jestem gdzieś po środku obu tych przykładów. I teraz o co chodzi mi z tą granicą: częściowo ograniczać nas będą rzeczy niezależne od nas samych i dla osoby X to samo co osiąga osoba Y będzie obciążone obowiązkiem większych wyrzeczeń. To ni mniej, ni więcej oznacza, że obszar, na którym możemy poprzestać w stawianiu sobie wyrzeczeń jest dosyć rozległy i nie wymaga ascezy, pozbawienia się przez wiele lat przyjemności z wydawania pieniędzy
bo mam nadzieję, że moje inwestowanie w rozwój, poznawanie świata umożliwi mi potem także zarabianie relatywnie większych pieniędzy czego każdemu życzę 
-
Adam – rzeczywiście, wartość pewnie jest znacznie niższa, ale dla uproszczenia ustaliłem, że się nie zmieniła.
Mauro – tak jak podałem w przykładzie nie chodzi o życie pustelnika, można dodatkowo również odkładać czy to na podróże czy na cokolwiek innego.
-
Podobnie jak Mauro, również nie wybrałem ani jednej ani drugiej opcji. Ciężko podczas studiowania, mając kobietę u boku oszczędzać na każdym kroku. Czas studiów, imprezy etc. to wszystko jest ważne i ma służyć czemuś.
W moim wypadku służy jako odskocznia od ciężkiej pracy nad moimi projektami czy jako sposób na spędzenie fajnego czasu ze znajomymi, lub pozyskiwaniu nowych kontaktów (również biznesowych).
Nie mniej jednak ważne jest zrozumienie tekstu „nie ma darmowych obiadów”. O ile się nie mylę Warren Buffet z tego założenia wychodzi i jest to jedna z jego głównych dewiz życiowych. Jak widać wyszedł na tym całkiem nieźle
Wydaję mi się, że kwestia dotycząca zbierania pieniędzy przez określoną ilość (naście/dzieścia) lat, po to, aby praktycznie dekadę przed emeryturą móc realizować swoje marzenia – kłóci się trochę z moimi przekonaniami.
Wg mnie każdy szukający drogi do sukcesu, powinien znać pewne granice, o których Mauro pisał i nie przekraczać ich.
Jesteśmy młodzi i powinniśmy tak inwestować w siebie, materialne rzeczy, a także oszczędzać i odkładać pieniądze.
Czasami pogoń za sukcesem i zbyt duża chęć osiągnięcia go, może doprowadzić do przegięcia w złą stronę i skupienia się tylko i wyłącznie na kwestiach finansowych i mnożeniu swoich zasobów pieniężnych.
W moim przekonaniu to nie na tym życie ma tylko polegać.
Tak czy inaczej, fajny wpis
-
Przykład był tylko uproszczeniem i oczywiście nie uwzględniłem, że np. Kasia mogła inwestować, założyć własny biznes i tak dalej. Wtedy mogłaby znacznie szybciej być niezależna finansowo, ale ustaliłem, że żyła „normalnie” z pracy na etacie.
W większości wpisów skupiam się na osiąganiu celów finansowych, bo o tym jest blog hehe.
-
Nie uwzględniamy przy tej historii wielu czynników. Kasia mogła „wpaść” a Ania wygrać w totka. Kasia mogła się załamać, a Ania zainwestować szczęśliwie w fundusz i zyskać 300% w ciągu 2lat.
Życie potrafi płatać różne figle. Ważne, żeby mieć plan i pomysł na siebie, i oszczędzać
-
Turek pisze:
Ciekawy wpis. Czekam na dalsze interesujące artykuły dotyczące tym razem inwestowania, bo akurat w defensywie uważam, że jestem dobry
(Ręka na zdjęciu wygląda na bardzo spracowaną…) -
Piotrek – ostatnie zdanie podsumowuje wszystko hehe.
Turek – o inwestowaniu jakoś ostatnio nie piszę, bo sam tego nie robię. Jeżeli chodzi o giełdę czy fundusze inwestycyjne to uświadomiłem sobie, że mało mnie to interesuje. Wolę biznes.
-
wolik pisze:
moim zdaniem jezeli czlowiek osiaga juz pewne bogactwo, powinien sobie pozwolic na duże przyjemnosci. W koncu po to zarabiamy pieniadze zeby poprawic sobie komfort zycia, zwiedzic swiat, zaznac nowych przygod.
-
Stąd historia kończy się tak, że Kasia zaczyna żyć jak zawsze chciała. Pieniądze dają możliwość ulepszenia życia.
-
„Pieniądze dają możliwość ulepszenia życia” zdecydowanie się z tym zdaniem nie zgadzam
to nie jest prawda, jeżeli już to możemy powiedzieć, że pieniądze „ułatwiają” osiąganie dóbr i usług wpływających na komfort życia. Ale nie znaczy wcale, że nasze życie ulepszą, że będzie lepsze. Mahatma Gandhi był szczęśliwy choć żył w biedzie (a był wcześniej zamożny i miał perspektywy – adwokat). Wiem, czepiam się, ale dla mnie to istotne, by znaczenie słów było właściwie rozumiane, bo to potem rodzi skróty myślowe typu: pieniądze -> szczęście.
-
Spodziewałem się skomentowania tego zdania. Napisałem, że dają możliwość i uważam, że wszystko jest ok – za pieniądze można zrealizować większość swoich marzeń, więc można ulepszyć swoje życie.
Każdy inaczej na to patrzy, dla mnie skrót myślowy pieniądze – szczęście jest prawidłowy, ale nie piszę, że to jedyna droga do szczęścia, bo nie ma żadnej drogi do gwarantowanego szczęścia.
[...] Wyrzeczenie – inwestycja cz. 1 | Wyrzeczenie – inwestycja cz. 2 [...]
[...] Nie ma darmowych obiadów. Najpierw zarób. [...]