Poznaj 7 osób, które żyją nieszablonowo
(autor: http://www.flickr.com/photos/iloveblue/)
Największa inspiracja i motywacja pochodzi od ludzi, którym się udało. Ich doświadczenia są pasjonujące, a ich rady pomagają to samo osiągnąć innym. W dzisiejszym wpisie przedstawię 7 osób (autorów sześciu blogów), które żyją nieszablonowo. Każda z nich prowadzi bloga i za darmo dzieli się na nim swoją wiedzą – skorzystaj z tego!
1. Life After Cubes – Jason i Sharon
Jason i Sharon rzucili pracę w korporacji i wyjechali w roczną podróż do Azji, na którą wcześniej odłożyli 50 tysięcy dolarów. Skąd mieli pieniądze? Dowiesz się o tym z tego wpisu: How we saved $50,000 and are now traveling for a year. Wykorzystanie automatyzacji w oszczędzaniu czyni cuda. Jason i Sharon do 18 lutego 2010 roku byli w Kanadzie (skąd polecieli do celu, czyli do Azji), Chinach, Wietnamie, Kambodży i Tajlandii. Więcej o ich planach turystycznych możesz się dowiedzieć tutaj: http://www.lifeaftercubes.com/map/. Na blogu pojawiają się nie tylko ciekawe wpisy o odwiedzanych krajach, ale także ogółem o podróżowaniu i zarabianiu pieniędzy.
2. Thrilling Heroics – Cody McKibben
Cody McKibben od 2007 roku pracuje na własny rachunek, a od listopada 2008 roku rozpoczął mobilny styl życia. Odwiedził już 20 krajów, obecnie mieszka w Tajlandii skąd wyjeżdża czasami do sąsiednich krajów. Cody McKibben jest programistą i doradcą w zakresie marketingu internetowego. O jego pasjonujących doświadczeniach po pierwszym roku pobytu za granicą możesz przeczytać w tym wpisie: My Christmas Update: Reflections After 1 Year Living Abroad. Cody należy do grupy najbardziej rozpoznawalnych blogerów z dziedziny mobilnego stylu życia. Również dzięki jego inicjatywie ruszył blog untemplater.com, który skupia ludzi myślących nieszablonowo i chcących żyć tak, jak tego pragną.
3. The Four Hour Workweek – Timothy Ferriss
Czy komuś jeszcze trzeba go przedstawiać? Timothy Ferriss jest autorem książki „The Four Hour Workweek”, którą powinien przeczytać każdy. W 2002 roku Tim wystartował z firmą, która sprzedawała suplementy dla sportowców. W ciągu 2 lat stała się ona bardzo dochodowym biznesem. W 2004 roku Ferriss wyjechał w podróż, z której wrócił 2 lata później. Swojego biznesu doglądał zdalnie. Rok później wydał wspomnianą wcześniej książkę. W 2009 roku sprzedał swój biznes i został aniołem biznesu. Inwestuje w obiecujące spółki internetowe, a oprócz tego rozwija swoje pasje i podróżuje. Jego blog to kopalnia wiedzy z wielu dziedzin – wspaniała lektura.
4. Vagablogging – Rolf Potts
Rolf Potts może być znany niektórym czytelnikom zainteresowanych długoterminowym podróżowaniem – napisał klasyczną już książkę „Vagabonding: An Uncommon Guide to the Art of Long-Term World Travel”. Rolf Potts zarabia na życie pisząc artykuły o podróżowaniu do czasopism takich jak National Geographic Adventure czy National Geographic Travel, do gazet, a także na strony internetowe. Swoje pierwsze podróże sfinansował dzięki pracy jako projektant ogrodów, a następnie jako nauczyciel angielskiego w Korei Południowej. Jego blog zawiera mnóstwo informacji dotyczących podróżowania z różnego punktu widzenia.
5. Almost Fearless – Christine Gilbert
Christine Gilbert w lipcu 2008 roku rzuciła pracę jako menedżer w dużej korporacji z listy Fortune 500, aby zostać wolnym strzelcem i móc żyć mobilnie. Sprzedała wszystko, co posiadała i razem z mężem i dwoma psami (nawet z dwoma psami da się podróżować!) wyjechała w świat. Do tej pory była w 13 krajach. Podobnie jak Rolf Potts Christine jest wolnym strzelcem – dziennikarką. Teraz żyje, gdzie chce i podróżuje, kiedy tylko przychodzi jej na to ochota. Na jej blogu znajdziesz mnóstwo informacji o mobilnym stylu życia i ogólnie pojętym projektowaniu życia.
6. The Art of Non-Conformity – Chris Guillebeau
Chris Guillebeau nigdy nie pracował na etacie. Przez całe swoje życie pracuje na własny rachunek. Zajmował się między innymi importowaniem kawy z Jamajki, pozycjonowaniem stron, zarabianiem na Google AdSense. Obecnie zarabia na swoich książkach i blogu, na którym pisze między innymi o biznesie, podróżowaniu i zmienianiu świata na lepsze. Jego celem jest odwiedzić wszystkie kraje na świecie do 35 roku życia. I jest coraz bliżej celu – na dzień dzisiejszy odwiedził już 122 kraje z oenzetowskiej listy 192 krajów. Co ciekawe, odwiedzenie 100 krajów kosztowało go zaledwie 32 500 dolarów. Przeciętny roczny dochód Amerykanina to 39 000 dolarów. Kolejny dowód na to, że podróżowanie wcale nie musi być drogie.
Wszystkie powyższe blogi śledzę od jakiegoś czasu, dłużej lub krócej. I ci ludzie nie są wyjątkami! W Internecie można znaleźć wiele takich osób. I jeżeli myślisz rozwiązaniami, a nie wymówkami, możesz do nich dołączyć. Czy znasz inne przykłady, którymi warto się podzielić? A może znasz kogoś takiego osobiście?
Jeśli spodobał Ci się ten wpis, skomentuj go. Zasubskrybuj RSS, żeby nie przegapić żadnego wpisu. Jeżeli nie wiesz czym jest RSS, poczytaj o nim tutaj. Śledź mnie także na Twitterze, a otrzymasz dodatkowe informacje.
Trackbacki
Komentarze
Komentarzy: 47 do “Poznaj 7 osób, które żyją nieszablonowo”- Zasady komentowania: traktuj innych jak ludzi, nie obrażaj i nie wyśmiewaj. Konstruktywna krytyka jest w porządku, ale niegrzeczne i niedojrzałe komentarze są kasowane. Komentarze, które mają na celu jedynie reklamowanie jakiejś strony również są kasowane. Jeżeli piszesz dłuższy komentarz, kopiuj go do schowka w czasie pisania. Dzięki temu nie utracisz go, jeżeli wystąpi jakiś błąd. Miłej dyskusji.
-
Na pewno są tacy Polacy, ale jeszcze nie natknąłem się na żaden polski blog. Może to dlatego, że bardziej się skupiam na amerykańskiej blogosferze.
-
Też nie spotkałem polskiego bloggera o takim stylu życia. To znaczy że jest nisza i można stać się pierwszym.
-
Przyklad znajomego (kolega meza, sasiad).
Pochodzenie – sredniej wielkosci miasto w Polsce. Juz od czasu podstawowki myslal o pisaniu. Na studia poszedl na Etnografie, zeby uniknac wojska. W czasie studiow zaczal plywac statkami towarowymi. A dokladniej pracowal na statkach w zamian za mozliwosc plywania – miejsce w kabinie. Z tych podrozy regularnie wysylal relacje do lokalnej gazety.
Gdy skonczyl plywac, gazeta zrobila z nim wywiad i zdjecia z jego mieszkania, ktore urzadzil w stylu afrykanskim (jesli moge to tak okreslic).W miedzyczasie napisal kilka ksiazek dla dzieci i dobijal sie do wydawnictw tak dlugo, az w koncu ktos mu to wydal.
Kupil lokal uzytkowy, ktory wynajal, by zarobic na utrzymanie. Mysli nad napisaniem ksiazki ze swoich podrozy.Obecnie od kilku lat zyje z zawodowego grania w kasynie, gdzie chodzi codziennie na 2-3 godziny. Ma w tej chwili 38 lat, nigdy nie pracowal zawodow. Nie ma w domu komputera, chociaz wydaje sie to nieprawdopodobne w dzisiejszych czasach, w zwiazku z tym nie korzysta z internetu. Ma jakies inwestycje na gieldzie, ktore sprawdza sobie w Telegazecie.
Ale: mieszkanie odziedziczyl po matce, wiec nigdy nie mial problemu za co je kupic i gdzie mieszkac.
Jak widac sa ludzie w Polsce, ktorzy wioda alternatywny tryb zycia, tylko nie maja po prostu potrzeby pisac o tym w internecie.
-
Jako polski przykład mogę podać Sebastiana Schabowskiego. Więcej info możecie znaleźć na http://www.schabowski.pl
Marcinie czy spotkałeś się wcześniej z informacjami o Sebastianie?
Pozdrawiam -
Sebastian jest niewatpliwie dobry marketingowcem
Kurs niezaleznosci finansowej 197zl x 6 miesiecy. Ilu potrzeba uczestnikow, zeby cos na tym zarobic? -
@Richmond
20 co pół roku i będzie fajnie
Nie oceniam tego co robi, a jedynie zwracam uwagę na to co osiągnął. Myślę, że pasowałby jako polski przykład do tego wpisu.
Pozdrawiam -
Nie mam watpliwosci, ze ten pan jest ponad przecietnie inteligentny i zdolny. Ale rownoczesnie jest bardzo dobrym marketingowcem.
-
Jan pisze:
fajne :) jednak mnie nurtują 2 rzeczy
skąd wziąć bezprzewodowy internet który będzie działać w każdym krańcu ziemi ?
jak wygląda prowadzenie firmy , załatwianie spraw z zusem itp podczas np takiej podroży albo jak sie robi międzynarodowe transakcje ?
-
@Jan
Nie zawsze jest potrzebna firma. Można zarabiać np. przez programy partnerskie gdzie własna firma nie jest wymagana. Możemy założyć firmę w raju podatkowym albo skontaktować się z dobrym doradcą/księgowym
Skąd brać internet?
Najłatwiej po sieci GSM. Czyli podłączamy modem z sim kartą do laptopa. W wielu krajach jest łatwo dostępny zasięg WiFi. Wydaję mi się, że są to 2 najpopularniejsze sposoby. -
Adam - do czego dążę hehe.
Richmond – hehe zdecydowanie ciekawy przykład. „Jak widac sa ludzie w Polsce, ktorzy wioda alternatywny tryb zycia, tylko nie maja po prostu potrzeby pisac o tym w internecie” - dokładnie, w USA jest jednak o wiele więcej (hehe) ludzi niż w Polsce i dlatego jest więcej blogerów.
MrMike – dopiero usłyszałem o nim dzisiaj pierwszy raz, chociaż teraz sobie przypominam, że widziałem coś takiego jak osiagacz. tv i to właśnie on jest tego autorem, ale wcześniej o tym nie wiedziałem.
-
Jan - bardzo dobre pytanie odnośnie firmy. Są dwa rozwiązania: albo unikać zakładania firmy (wszystko co się da rozliczać na osobę prywatną) albo zrobić tak jak podsuwa tutaj MrMike – założyć firmę w raju podatkowym, np. europejskim (Cypr, Malta). Tam działają specjalistyczne firmy, które wszystkim się zajmują i nie trzeba tam ciągle latać, żeby załatwiać sprawy firmowe. Gdyby zakładać firmę w Polsce byłoby o wiele gorzej, bo polskie prawo nie sprzyja takim przedsiębiorcom. Chociaż tak jak pisze MrMike może da radę to rozwiązać z jakimś pełnomocnictwem – nie znam się na takich sprawach.
Co do Internetu też specjalistą nie jestem, ale nawet jeżeli nie zapewnisz sobie takiego Internetu GSM, to w chyba każdym kraju są kafejki internetowe albo tak jak pisze MrMike WiFi. Jak masz laptopa to sprawa Internetu nie powinna być taka ciężka. Szczególnie jeżeli podróżujesz długoterminowo i lokujesz się gdzieś na dłużej, wtedy możesz sobie wynająć taniej lepszy pokój z Internetem.
-
Odnośnie ciekawego nieszablonowego stylu życia proponuje kolegę zwiedzającego świat na motorze http://motoenduro.pl/ ostatnio był na Syberii http://www.advrider.com/forums/showthread.php?t=239330
-
Dzięki za przykład, słyszałem podobną historię o podróży do Azji na motorach. Inna podobna historia to rowerzyści, którzy po prostu jeździli po świecie i zarabiali na miejscu np. grając na gitarach.
-
Tata pisze:
Czy z dzieckiem w wieku szkolnym też tak można podróżować? Co na to prawo polskie?
-
Daniel pisze:
Podziwiam te osoby, które wybrały nieszablonowy styl życia. Przecież to jest cudowne – możesz żyć w innym kraju za takie same środki jak w Polsce (albo i taniej), a dużo osób pracować może przez Internet (tylko ciekaw jestem jak wygląda sprawa dostępu do internetu np w takiej Kambodży ;p).
Podziwiam też tych ludzi za to, że nie doskwiera im samotność. Ledwie pare procent z nich podróżuje z żoną/dziewczyną, a inni są samotnymi wędrowcami. Nie wiem, czy mógłbym tak na dłuższą metę. -
@ Tata
Na pewno można pod warunkiem, że sam będziesz je uczył, a to będzie wymagać dodatkowej pracy. No ale czego się nie zrobi żeby spełnić swoje marzenia. -
Nie rozumiem tego demonizowania prowadzenia małej firmy w Polsce. Od wielu wszystkie sprawy załatwiam pocztą (ZUS 1 deklaracja na rok; US 4 deklaracje na rok + rozliczenie roczne). W przypadku pracy mobilnej prawdopodobnie i tak lepiej by było założyć jakąś działalność na ryczałcie i bez VATu, a więc jeszcze mniej formalności i tylko jedno rozliczenie roczne.
-
Tata - tak jak pisze Karolina można, trzeba zasięgnąć tylko wiedzy w zakresie nauki w domu (homeschooling).
Daniel – to jest właśnie geoarbitraż – zarabiasz w euro albo dolarach, wydajesz w bahtach czy rielach. A z tą samotnością to nie jest tak – wszyscy ci ludzie piszą, że nie ma opcji, żebyś narzekał na samotność, bo prawie wszędzie spotkasz podobnych podróżników, a w podróży bardzo łatwo o nowych znajomych i przyjaciół. To tylko Twoja decyzja czy dzisiaj będziesz z kimś podróżował albo nie.
ad@m – a w przypadku, gdy skarbówka zażyczy sobie kontroli i będziesz musiał wracać do kraju obojętnie czy tego chcesz czy nie? A te papierki pocztą – no właśnie, jeżeli jesteś np. w Azji to nie dość, że taka przesyłka będzie szła dosyć długo, to jeszcze może się zgubić w trasie. Nie wiem czy jest takie rozwiązanie, ale byłoby świetnie gdyby dało się wszystko przesyłać przez Internet.
-
Chętnie przeczytałbym tekst (chociaż sam mógłbym go bez problemu napisać ) pt: „Dlaczego w Stanach im się udaje a w Polsce nie”.
Naprawdę nikt nie widzi że życie w USA jest trochę bardzo inne niż w PL? Przykładowo internet mają i my też, ale takiego droppshipingu już w Polsce nie uraczysz (żaaadkość!) a to nam taki model Ferrisa ze sklepem już burzy.
Takich przykładów jest o wiele więcej – ciekawe czy jakiś blogger wreszcie się weźmie za taki wpis realistyczny a nie tylko za te motywujące.
@Richmond
Zycie z kasyna – ok, z pisania bajek na statkach towarowych – ok, ale giełda z telegazety??
Mistrz
-
Astakos pisze:
PS: Sorry za orty i styl ale wysylam z Iphona bo laptop mi padł niestety a pisze się na nim <niecezuralnie>
-
@Astakos – a czemu w polsce miałoby się nie udać? To, że wiekszość chodzi normalnie do pracy zawsze tak będzie. Moim zdaniem ci ludzie, którzy naprawde są wolni nie chrzanią się głupimi wpisami na blogach, i dlatego nic o nich nie wiemy.
-
Astakos – masz absolutną rację, jeżeli chodzi o życie w USA albo w Kanadzie. W Polsce brakuje wieeeelu rzeczy, które są tam normalne i popularne, np. podany przez Ciebie dropshipping. Ogółem coś takiego jak całkowita obsługa wysyłek jest w Polsce mało znana, bo szukałem takich firm i znalazłem chyba tylko jedną i nawet nie zajmowała się tym w pełni, tylko jakoś na boku. „Takich przykładów jest o wiele więcej – ciekawe czy jakiś blogger wreszcie się weźmie za taki wpis realistyczny a nie tylko za te motywujące” - to wszystko są przeszkody, ale da się je pokonać. Lepiej czytać jak coś zrobić niż dlaczego czegoś nie da się zrobić. Trzeba myśleć rozwiązaniami, a nie wymówkami.
Łukasz - „Moim zdaniem ci ludzie, którzy naprawde są wolni nie chrzanią się głupimi wpisami na blogach, i dlatego nic o nich nie wiemy” - w tym wpisie podałem kilka przykładów, których jest znacznie więcej. Blogowanie w krajach anglojęzycznych jest o wiele bardziej popularne niż w Polsce stąd większa liczba blogów. Nie mówiąc już o tym, że USA/Kanada itd. są o wiele bardziej rozwinięte niż Polska, panuje tam też inna mentalność (w Polsce ciągle ludzie cierpią na mentalność z PRL – szare, przeciętne życie, nie wychodzić z szeregu). Tak samo kwestia geoarbitrażu – w Tajlandii można wynająć domek na miesiąc za 6000 bahtów, czyli koło 540 zł. Ale dla Amerykanina będzie to 180 dolarów i będzie to co najmniej kilka razy taniej niż w USA. Dla Polaka tylko kilkadziesiąt procent taniej.
Ale i to da się pokonać, bo nikt nie zabrania zarabiać w dolarach albo w euro. Trzeba tylko nabyć totalną wolność od lokalizacji.
-
Marcin, czy sądzisz że w innych krajach nie ma kontroli skarbowych przedsiębiorstw? Czy wiesz jak często przypada kontrola w małej firmie – statystycznie raz na 10 lat. Zorganizować wysyłkę papierów z kraju to również nie problem – zapisujesz do PDFa i podsyłasz komuś w Polsce, kto je drukuje i wsadza do koperty. Z jednej strony piszesz o motywacji, z drugiej jednak rozdymasz błahe problemy do rozmiarów „niedasię”.
-
Ja również nie widzę problemu w prowadzeniu firmy jednoosobowej, a mieszkanie poza granicami naszego kraju przez większą część roku.
Załatwiasz sobie księgowego/biuro rachunkowe, a adres siedziby firmy to np. dom rodzinny, gdzie są w stanie odebrać pocztę i przekazać faktury księgowemu.
Problemem jest język. Dla Amerykanina, Kanadyjczyka, Brytyjczyka to żaden problem i zarabiają sobie jako freelancer w baksach. I prawie wszędzie w Azji, Afryce, w połowie Europy jest dla nich taniej -
@ad@m
W rajach podatkowych kłopotów z kontrolą podatkową nie będziesz miał Dobry księgowy jest nie zastąpiony 
-
Richmond pisze:
Moze za pare miesiecy do grona podroznikow beda mogla dorzucic moja kolezanke. Na razie zarabia na bilet do Brazylii i uczy sie do kolejnych egzaminow jezykowych – odpowiednie kwalifikacje do nauki na calym swiecie. Kolezanka zna kilka jezykow obcych i z tego chce zyc w Brazylii. W Polsce zyla z nauki angielskiego i tlumaczen, w UK zyje z nauki angielskiego i hiszpanskiego. Nic nie stoi na przeszkodzie, zeby dalej uczyla w innych krajach. Ale nie ma sie co oszukiwac, ze to wszystko przyszlo jej latwo, bo uczyla sie tych jezykow przez wiele lat, skonczyla dwa kierunki studiow itp.
Astakos – ten gosc, o ktorym pisalam jest dziwny, nawet bardzo Ale podobno ma takie gadane, ze moglby sprzedac wszystko najtrudniejszemu klientowi. To nie jest przecietny Kowalski.
Tak sobie myslalam, ze ten pierwszy przyklad pary odstaje od reszty. To dobrze wyksztalceni pracownicy korporacji, ktorym zebranie 50K nie zajelo duzo czasu, i ktorzy po prostu pojechali sobie w podroz – na dluzsze wakacje. Takie mini-breaks sa dosc popularne w UK. Wlasnie wspolpracownik meza wzial pol roku urlopu bezplatnego i pojechal w swiat. -
ad@m – nie piszę, że się nie da, ale wyznaję zasadę, że jak można nie zakładać firmy to lepiej nie zakładać. Dlatego, że mam uraz po inkubatorze i biurokracji i dlatego, że prowadzenie firmy bez ulg kosztuje 800 zł miesięcznie. Nie znam się dokładnie jak to działa przy normalnej firmie, ale jeżeli nie potrzeba oryginalnych podpisów (myślałem, że trzeba i wtedy musiałbyś wysyłać pocztą) i można wysłać PDF to rzeczywiście nie ma z tym problemu. BTW to dobry temat do zbadania, rozejrzę się jak to działa i chyba napiszę wpis na ten temat.
matipl – języka da się nauczyć. Wprawdzie native speakerzy mają o wiele lepiej bo zawsze awaryjnie mogą uczyć angielskiego w Azji, gdzie dostają za to dobre pieniądze, ale jak się skupić to myślę, że można osiągnąć poziom zbliżony do native speakera w kilka lat intensywnej nauki i całkowitego zanurzenia. Interesuje mnie właśnie taki styl życia, gdzie to, że urodziłeś się w biedniejszej części Europy, nie ma żadnego wpływu na Twoje zarobki i geoarbitraż. Ale do tego trzeba posiadać doskonały angielski tak jak pisałem wyżej. Dla mnie idealny byłby wyjazd do USA, bo uwielbiam amerykańską odmianę, ale z paru powodów (wizy, koszt życia w USA) jest to na razie dosyć trudne. Co nie znaczy, że nie zrobię tego później!
Richmond – nauka języków to rzeczywiście jest dobry pomysł, szczególnie tak jak pisałem wyżej z tym angielskim w Azji. Ale tam wolą native speakerów, co nie znaczy, że nie da się uczyć np. prywatnie. Bardzo dobry sposób na życie w ten sposób to tak jak piszesz doskonała znajomość angielskiego i hiszpańskiego, bo to dwa najczęściej spotykane języki. Dzięki temu można sobie poradzić w wielu krajach na świecie.
Przykład Jasona i Sharon wg mnie jest unikalny, ponieważ to nie jest typowy mini-break. Oni nie brali żadnego urlopu – rzucili pracę. Wyjechali na rok, ale Jason kombinuje coś, żeby mieć internetowy biznes i móc żyć mobilnie, a Sharon chce uczyć dzieci – teraz planują 6 miesięcy mieszkać w Południowej Korei. Wątpię, że wrócą do USA po roku, pewnie będą w trasie dłużej. Tym bardziej, że piszą, że wydają mniej niż się spodziewali.
A jeszcze odnośnie tych języków. Mieszkasz w UK od 2005 roku. Czy masz jeszcze jakiekolwiek problemy w komunikacji z native speakerami? Umiesz bezproblemowo napisać bezbłędnie dowolny tekst po angielsku i tak dalej? Pytam, bo jestem ciekaw ile w praktyce mniej więcej czasu potrzeba w kraju posługującym się docelowym językiem, aby osiągnąć taki poziom, kiedy posługiwanie się nim nie sprawia żadnego problemu.
-
@Marcin
Skoro jesteś jeszcze studentem, to możesz wyjechać na campa do USA. Koszt campu to jakieś 1500 PLN + opłata za wize. Wyjeżdzasz na 9tygodnii pracy na kampie. Za pracę dostajesz 900-1300$, i potem możesz sobie jeszcze 3tygodnie po Stanach pojezdzic. Całkiem fajna opcja, warto się tym zainteresować. -
Słyszałem o tych programach, ale dla mnie to się mija z celem. Najpierw jakaś harówka a potem tylko 3 tygodnie wolne? Nie jestem zwolennikiem takich wyjazdów. Wolę organizowane samemu wyjazdy tam gdzie chcę, kiedy chcę i bez żadnych odgórnie narzuconych obowiązków. Opcja jest i pewnie dla niektórych jest fajna, ale do mnie nie przemawia.
-
Jaka harówka?
Pracował będziesz z rówieśnikami ze Stanów, ludzi zapoznasz, poza tym pracowałbyś tylko do 16, wieczory wolne…
i przede wszystkim tanio, zawsze pare groszy Ci wpadnie na kolejną podróż -
„poza tym pracowałbyś tylko do 16″ – hehe „tylko”. Ciężko mi było wytrzymać tydzień pracy fizycznej, a co dopiero 9 tygodni hehe.
-
department_manager pisze:
Z takim podejściem jakie prezentujesz, nie wróżę Tobie wielkiej przyszłości. Jestem od Ciebie dwa lata starszy, również studiuję (zaocznie), do tego spełniam się pracując w międzynarodowym koncernie zarabiając 3 średnie krajowe brutto zarządzając działem prawie 600 wspaniałych pracowników. Zapytasz – co mnie łączy z tym blogiem? Chęć zostania rentierem! Miesięcznie wpłacam na osobne konto oszczędnościowe 5000 zł i po 10 latach powinienem uzyskać sumę ponad miliona złotych. Dlatego Tobie również proponuję zasmakować pracy i jednocześnie doskonalić to co robisz teraz. Ja też cały czas się uczę, dążę do perfekcji w tym co robię, myślę że jestem perfekcjonistą.
Mimo wszystko życzę powodzenia, bo każdy jest kowalem własnego losu. -
„do tego spełniam się pracując w międzynarodowym koncernie zarabiając 3 średnie krajowe brutto” - mnie bardziej spełnia własna praca i robienie tego, co chcę. Nie potrzebuję jakichś formalnych tytułów i władzy nad innymi. Ale to oczywiście zależy od osoby.
„Miesięcznie wpłacam na osobne konto oszczędnościowe 5000 zł i po 10 latach powinienem uzyskać sumę ponad miliona złotych” - i co wtedy zrobisz? Co da Ci ten milion za 10 lat? Będzie wart kilkadziesiąt procent mniej niż teraz, poza tym pieniądze nie mogą być celem samym w sobie. Jak zakładałem bloga też myślałem, że zdobędę milion i zacznę życie, ale to jest imo zły sposób myślenia. Dlaczego odkładać wszystko na tak późno i dlaczego w ogóle czynić z jakiejś dokładnej kwoty cel? Nie potrzebujesz miliona, żeby zostać rentierem. Spędzisz swoje najlepsze lata życia w korporacji od 9 do 17 – nie szkoda Ci tego? Czy jesteś pewien, że za 10 lat będziesz w stanie zrezygnować ze swojej posady i zacząć żyć jak wolny człowiek?
„Dlatego Tobie również proponuję zasmakować pracy” - smakuję pracy na własnych warunkach i dzięki własnej kreatywności. Nie potrzebuję smakować pracy na etacie, bo bym zwymiotował hehehe.
„Mimo wszystko życzę powodzenia, bo każdy jest kowalem własnego losu” - również życzę powodzenia i spełnienia swoich celów.
-
@department_manager
Sorry, że się czepiam ale:
Średnia krajowa wynosi obecnie 3165PLN brutto. 3-krotność 9495PLN. Kwota netto wychodzi 6683PLN. Odjąć od tego 5000PLN na konto zostaje 1683PLN. Moim zdaniem wydaję mi się trochę to nie logiczne. Chyba, że o czymś nie wiem.
Odkładanie tak dużej kwoty mija się z celem(moim zdaniem). Co z tego, że będziemy posiadać okrągły milion na koncie? Dużo lepszym rozwiązaniem jest realizowanie własnych celów, podróżowanie etc. -
Przepraszam, powinno być „zarabiając netto 3 średnie krajowe brutto”
Pozdrawiam
-
W odpowiedzi na pytanie o jezykach:
uczylam sie angielskiego na powaznie gdzies od 5 klasy szkoly podstawowej na zajeciach poza lekcyjnych w innej szkole. Do liceum zdawalam juz egzamin z angielskiego i chodzilam do klasy z rozszerzonym angielskim. Oznaczalo to 8h angielskiego w tygodniu, w tym 2 godziny konwersacji z Amerykanami (sprowadzonymi z USA przez nasza szkole), a w jednym roku mielismy jeszcze lekcje ekonomii wedlug jakiegos specjalnego amerykanskiego programu. Dodam, ze byla to szkola panstwowa i nie trzeba bylo miec bogatych rodzicow, tylko wystarczylo zdac egzamin.
Oprocz tego Amerykanie kazali nam pisac codziennie pamietnik po angielsku, zeby cwiczyc jezyk, a ja czytalam sobie w domu na wlasna reke ksiazki, magazyny itp. W zwiazku z tym po skonczeniu liceum znalam jezyk juz na bardzo dobrym poziomie i dalej doskonalilam go sama. Naprawde nie trzeba mieszkac zagranica, zeby to osiagnac. Ludzie z mojej klasy i rocznika w szkole mowili swietnie po angielsku, niektorzy nawet szybciej po angielsku niz po polsku.
Uczylam sie tez dodatkowo niemieckiego i francuskiego, ale nie dociagnelam ich do takiego poziomu jak angielski, chociaz jestem w stanie czytac niemieckie fora dyskusyjne. Wlasciwie prawie kazdy z mojego rocznika uczyl sie dodatkowych jezykow, najpopularniejsze to: niemiecki, francuski i wloski.Przyklad wspomnianej kolezanki: ona miala latwiej, bo jej matka uczyla angielskiego. Uczyla sie praktycznie od malego i juz w liceum potrafila mowic w roznych akcentach. Skonczyla Anglistyke i Iberystyke studiujac rownoczesnie oba kierunki. Na Iberystyce nauczyla sie dodatkowo portugalskiego, ktory teraz doskonali w UK kolegujac sie z Brazylijczykami i obraca sie w ich kregu kulturowym. Oprocz wspomnianych jezykow uczyla sie jeszcze intensywnie francuskiego, nie wiem czy go jeszcze uzywa, czy moze zapomniala. A angielskiego uczy w tutejszym collegu, studentow, nie prywatnie.
Wszystko jest mozliwe i nie trzeba wyjezdzac zagranice. Mozna w Polsce czytac zagraniczna prase (teraz jest latwiej), ksiazki, sluchac radia internetowego. Jak ja sie uczylam angielskiego to musialam kupowac sprowadzane ksiazki i magazyny, teraz moglabym czytac gazety w necie. Rok przed wyjazdem do UK zaczelam sluchac regularnie radia BBC London i zanim przyjechalam to mialam wrazenie, ze wiem juz wszystkie najwazniejsze rzeczy o miescie i czulam sie jakbym tu byla.
Oczywiscie od czasu jak jestemw UK nauczylam sie wiele nowych slow, idiomow, skrotow itp. Do tego codziennie przetwarzam mase informacji zwiazana z gielda i finansami, czytam ksiazki dla przyjemnosci itp. Poza tym pracuje z ludzmi z roznych krajow, jest duzo ludzi z N. Zealand, Australii, RPA i maja oni troche inny akcent.
A najwieksza obraza dla mnie jest to jak ktos pyta sie ile lat mieszkam w UK i zaraz potem chwali jak dobrze mowie po angielsku. Zdarza sie to tubylcom dosyc czesto, ostatnio obrazil mnie w ten sposob lekarz. Rozumiem, ze mowia tak w dobrej intencji, ale podstawa jest zalozenie, ze angielskiego uczysz sie dopiero na miejscu.
Znam Ukrainca, ktory przyjechal do UK bez znajomosci angielskiego, zaczal od razu prace w angielskiej firmie w IT i juz po 4 latach bardzo dobrze mowil. Ma bardzo bogate slownictwo, ale czasami ma problem z pisaniem niektorych slow(spelling).
Szczerze mowiac nie rozumiem dlaczego tak wzbraniasz sie przed tymi roznymi programami wyjazdow i stypendiami w roznych krajach. To swietna metoda na poznanie jezyka i kultury. Myslisz, ze Ci rozni podroznicy nie musza zakasac rekawow od czasu do czasu i popracowac nawet w barze? Pieniadze im z nieba nie spadaja i jak zaczyna byc cienko z finansami to biora pierwsza lepsza prace. Ludzie z Antypodow robia tak bardzo czesto. Duzo podrozuja, ale jak gdzies sie zatrzymaja na dluzej to szukaja jakiejs pracy, zeby miec na zycie. Korona im z glowy nie spada z tego powodu.
Jesli nie chcesz schodzic do poziomu pracy fizycznej to musisz miec jakis fach w reku, ktory pomoze Ci znalezc prace w roznych krajach.Uff, za bardzo sie rozpisalam. Z gory przepraszam za literowki, ktorych nie wylapalam.
-
„Uff, za bardzo sie rozpisalam” – wcale nie. Bardzo dobrze, że napisałaś taki długi komentarz, bo sporo mi wyjaśnił. Wielkie dzięki. Zacznę od końca: „Jesli nie chcesz schodzic do poziomu pracy fizycznej” - „schodzić do poziomu” – trochę źle to brzmi, po prostu praca fizyczna jest dla mnie najgorszą pracą na etacie, bo najbardziej męczy, a z reguły jest najmniej opłacana. Pracowałem parę dni przy budowie ogrodu (w Polsce) i zrezygnowałem, bo to niesamowita harówka w upale i pełnym słońcu, a pieniędzy mało.
„Myslisz, ze Ci rozni podroznicy nie musza zakasac rekawow od czasu do czasu i popracowac nawet w barze?” - chodzi mi o to, że wolę teraz pracować w Internecie i kombinować z czymś, co da mi w miarę regularny dochód bez późniejszego większego wysiłku (po tym pierwszym związanym ze startem). Po prostu wolę postawić najpierw pracę, a potem podróżowanie. Myślę, że lepiej najpierw zapewnić sobie odpowiednie dochody, a dopiero potem ruszyć w podróż, bo nie trzeba się tak martwić o finanse skoro pracujesz w Internecie, a prawie wszędzie jest do niego dostęp. Gdy osiągnę w miarę stałe dochody pozwalające na utrzymanie się w różnych miejscach to wtedy będę mógł jechać gdziekolwiek chcę i pracować z tamtego miejsca w Internecie. Do tego miałbym całe dnie, żeby szlifować język i robić ciekawsze rzeczy niż wyrywać coś w polu. Uważam, że lepiej podejść do tego właśnie tak, ponieważ dzięki temu będzie później więcej czasu na całkowite, całodniowe zanurzenie się w języku. Jak się pracuje fizycznie to bardzo mało się rozmawia, a po pracy nikt już nie ma siły rozmawiać.
Co do tych języków i amerykańskich nauczycieli – to miałaś rzeczywiście spore ułatwienie, bo podobno łatwiej nabrać akcentu jak się jest młodszym. Sam też uczyłem się dodatkowo jakoś właśnie od 5 klasy podstawówki angielskiego, ale to była chyba tylko godzina tygodniowo no i z Polką. W gimnazjum też chodziłem do klasy z dodatkowymi językami (oprócz angielskiego niemiecki i francuski), ale to była typowa szkolna nauka z polską nauczycielką.
„Wszystko jest mozliwe i nie trzeba wyjezdzac zagranice. Mozna w Polsce czytac zagraniczna prase (teraz jest latwiej), ksiazki, sluchac radia internetowego” - wiem wiem, prawie wszystkie książki czytam teraz po angielsku, często oglądam filmy zawsze z napisami angielskimi, ciągle słucham amerykańskiego rapu, bo to zresztą moja pasja, czytam amerykańskie fora i tego typu rzeczy, ale wciąż mam za niski poziom writingu. Po prostu nie umiem napisać w pełni poprawnie po angielsku skomplikowanych zdań i zawsze się posiłkuję Google, żeby sprawdzić ile osób już wcześniej napisało takie zdanie. Bierną umiejętność mam bardzo dobrą, bo bez problemu mogę czytać i słuchać i tłumaczyć, ale to pisanie to moja pięta achillesowa. A gdybym umiał doskonale pisać po angielsku to miałbym o wiele więcej możliwości chociażby związanych z tworzeniem stron po angielsku czy pisaniem artykułów jako wolny strzelec. Masz jakieś rady jak ten writing można polepszyć? Niby można się nauczyć pisać czytając, ale czy to na pewno taka efektywna metoda? Czytam bardzo dużo, ale tak jak pisałem wyżej jak mam napisać dłuższe i bardziej skomplikowane gramatycznie zdanie to i tak mam problem. Można pisać samemu różne teksty, ale nigdy nie wiesz czy są poprawne. Wiem, że są fora, gdzie native speakerzy sprawdzają teksty, ale ile można prosić o coś takiego i kto będzie sprawdzać artykuły na np. dwie strony? A płatne rozwiązania są po prostu na razie dla mnie za drogie.
-
Ja tez sprawdzam czasami w Google jakis zwrot, bo nie jestem pewna. Nikt nie jest encyklopedia. Tubylcy tez robia bledy, czasami pisza wrecz okropnie, tak samo jak Polacy po polsku.
Czytalam pare ksiazek o efektywnym pisaniu po angielsku, ale nie potrafie powiedziec czy mi pomogly. Po prostu bardzo duzo czytam i odpowiednie zwroty przychodza mi same do glowy jak mam cos napisac.A moze jakbys pojechal do takiego USA na wakacje, to zlapalbys pare nowych pomyslow albo jakies inspiracje co moglbys robic w zyciu i jak to zrealizowac? Zobaczylbys prawdziwy swiat, o ktorym czytasz teraz tylko w ksiazkach. Przy zalozeniu, ze na takich wyjazdach sa ludzie z roznych krajow, jest spora szansa, ze bedziesz mial dwa w jednym jak nie wiecej. Ludzie z innych krajow moga podrzucic Ci dodatkowe pomysly.
Co do pracy fizycznej to nie mowie o pracy fizycznej na etacie, ale raczej od czasu do czasu na wyjezdzie moze to byc konieczne. Znam paru polskich studentow, ktorzy dorabiaja sobie prawie przez caly czas studiow, mimo ze studiuja dziennie i zaden z nich nie wykonywal pracy fizycznej. Jeden z nich pracowal dla malej firmy, zajmowal sie wieloma rzeczami i podlapal pomysl na swoj biznes, ktory teraz rozkreca.
W gimnazjum też chodziłem do klasy z dodatkowymi językami (oprócz angielskiego niemiecki i francuski), ale to była typowa szkolna nauka z polską nauczycielką. – a co stalo na przeszkodzie, zeby uczyc sie dodatkowo samemu? Tez mialam beznadziejna nauczycielke niemieckiego na poczatku, dlatego zapisalam sie na zajecia dodatkowe poza szkola.
A moja pierwsza naczycielka angielskiego w podstawowce tez nie byla nikim specjalnym, ale to tez nie przeszkadzalo mi uczyc sie samemu. Trzeba po prostu chciec.Napisales artykul o tym jakie wymowki powstrzymuja ludzi przed dzialaniem, a moim zdaniem sam stosujesz takie wymowki. Odrzucasz pomysly wyjazdow, a przeciez nie na darmo powiedzenie mowi „podroze ksztalca”. Czy 9 tygodni czy ile trwa taki wyjazd na wakacje oznacza taka ogromna strate czasu? Czy jestes w stanie w te 9 tygodni wymyslic swoje wlasne perpetum mobile?
Albo pol roku w Hiszpani – to mogloby dac Ci duzego kopa pod wzgledem jezyka. W tym czasie wykonujac nawet jakas dodatkowa prace w barze pare razy w tygodniu moglbys spokojnie przemyslec swoje plany na biznes czy pomysl na zycie. A to co bys zwiedzil w weekendy czy poza praca i nauka byloby Twoje. -
„a co stalo na przeszkodzie, zeby uczyc sie dodatkowo samemu?”- nic nie stało na przeszkodzie, dlatego uczyłem się dodatkowo sam. Gdybym nie uczył się sam od dawna to mój angielski teraz byłby porażką. „Trzeba po prostu chciec” - wiem, dlatego się uczyłem i uczę. Nie stosuję żadnych wymówek. Tak samo uczę się teraz sam hiszpańskiego.
„Napisales artykul o tym jakie wymowki powstrzymuja ludzi przed dzialaniem” - to był wpis gościnny nie mojego autorstwa hehe. Mam świadomość, że wszystko co tu piszę może brzmieć jak wymówka, ale naprawdę poważnie się nad tym już zastanawiałem. Np. te pół roku w Hiszpanii. Rachunek jest taki:
- pół roku, kiedy mam bardzo trudne studia (bo wszystkiego trzeba się uczyć w obcym języku, który teraz znam na poziomie słabym) vs pół roku na polskich studiach, gdzie nie muszę wiele robić, bo wszystko rozumiem i wiem jak ułatwić sobie sesję
- pół roku, kiedy muszę dodatkowo gdzieś pracować albo wydawać znacznie więcej pieniędzy z tego powodu, że Hiszpania jest o wiele droższa, a stypendium niskie vs darmowe mieszkanie z rodzicami w zamian za udział w domowych obowiązkach
- pół roku, kiedy mam bardzo mało czasu na rozwijanie internetowych projektów z powodu trudnych studiów i dodatkowej pracy vs pół roku, kiedy mam pełno czasu na rozwijanie takich projektów
- czyli podsumowując pół roku, które odsuwa mnie od celu vs pół roku, które mnie do niego przybliża
Do Hiszpanii mogę równie dobrze pojechać na kilka miesięcy za dwa czy trzy lata, kiedy finansowo nie będzie to dla mnie dużym obciążeniem. Wiem, że taki pobyt to byłyby nowe kontakty i nowe doświadczenia, ale mogę to samo nabyć za te dwa lata, kiedy będę miał zrealizowany swój plan. Tak jak pisałem wcześniej wolę odsunąć przyjemność na nieco później, aby później była jeszcze większa, bo bezstresowa.
„Czy jestes w stanie w te 9 tygodni wymyslic swoje wlasne perpetum mobile?” - jestem w stanie przez ten czas doprowadzić do końca jakiś obiecujący projekt. Zawsze jest to odsunięcie tej „wymarzonej” przyszłości na 9 tygodni później.
‘moglbys spokojnie przemyslec swoje plany na biznes czy pomysl na zycie” - ja wiem co mam robić, mam już wszystko ustalone, tylko to po prostu wymaga czasu. Nie jestem jakimś zagubionym studentem bez pomysłu na życie. Cel jest taki, że do września 2011 mam regularne internetowe dochody pozwalające na mobilny styl życia (na początek w Tajlandii, gdzie jest kilkadziesiąt procent taniej niż w Polsce) i każdego dnia się do tego zbliżam. Mam kilka pomysłów, w tym dwa w realizacji i jeden niedługo rusza. Wszystko jest realistyczne, nie wymyślam już dłużej ultratrudnych planów. -
grenny pisze:
Richmond miała raczej na myśli czas, w którym nie studiujesz, czyli w okresie od połowy czerwca do października. Możesz np. skorzystać z programu work & travel USA, raz że zarabiasz (zarobisz ok. 10 tys. $, od tego trzeba odjąć 7 tys. złotych, które musisz zapłacić za organizację, wizę i bilety), a dwa – nic nie stoi na przeszkodzie abyś tam kontynuował swoje projekty zdalnie.
-
Tutaj akurat chodziło o studiowanie w Hiszpanii, bo wcześniej pod innym wpisem o tym była dyskusja.
„w którym nie studiujesz, czyli w okresie od połowy czerwca do października” - nie wiem jak to jest na innych uczelniach, ale u mnie sesja trwa do końca czerwca, a jeszcze niektóre egzaminy są czasami w pierwszym tygodniu lipca.
Jeszcze pomyślę o tym W&T, poszukam czegoś w Internecie o tym później.
-
Marcin, podpisy na deklaracjach muszą być, ale.. co z tego. Ktoś zatrudni grafologa?
W zasadzie masz rację, co do tego, że jeżeli można działać w inny sposób, to zakładanie formalnej działalności jest nie najlepszym pomysłem. Jednak, wg polskich przepisów, każda zorganizowana działalność zarobkowa, jest prowadzeniem działalności. Ja nie pochwalam obowiązującego prawa. Jest skomplikowane, niejednoznaczne i trudne do interpretacji. Jednocześnie jednak prowadzenie nieskomplikowanej działalności, jest pod względem formalnym całkiem łatwe.
Widzę również, że inkubatory, ze względu na swoją specyfikę, robią czasem więcej złego niż dobrego. To pewnie również wynik nieżyciowych przepisów, na podstawie których te instytucje muszą działać. Pracujący tam ludzie mogliby jednak przedstawiać młodym przedsiębiorcom dokładniejszy obraz sytuacji. -
Ach, jeszcze odnośnie programu W&T i podobnych. Byłem i ja
Bodajże po 4 roku studiów, w ramach takiego programu, poleciałem do USA. I wiesz co? To były moje najwspanialsze wakacje w życiu. Co z tego, że dzień pracy zaczynał się o 7am, kończył o 8pm, a pensja jak „dla murzyna”. To była zajebista przygoda, wspaniali ludzie, a i zwiedzenie kawałka tego kraju, to niezapomniane przeżycie. Każdemu polecam. -
„Widzę również, że inkubatory, ze względu na swoją specyfikę, robią czasem więcej złego niż dobrego” – też są ofiarami tego prawa, ale bez przesady. Zaraz po tym jak zrezygnowałem ze współpracy wymyślili jakieś nowe biurokratyczne zasady, że trzeba im dostarczać listy z towarem, jaki posiadasz. Nie dość, że trzeba każdą pojedynczą fakturę im przynosić, podbijać ją i opisywać (kto kupił, w jakim celu itd.), każda transakcja na koncie bankowym musi być potwierdzona (mimo, że obracasz swoimi pieniędzmi) to jeszcze dodawali takie utrudnienia.
[...] lutym powstało 265 komentarzy. Najczęściej komentowanym wpisem w lutym był wpis „Poznaj 7 osób, które żyją nieszablonowo”, do którego powstało 45 [...]
[...] ostatnio o ciekawe anglojęzyczne blogi. Ostatni raz podałem kilka ciekawych blogów w tym wpisie: Poznaj 7 osób, które żyją nieszablonowo. Dzisiaj postanowiłem ponownie zebrać kilka takich blogów, ponieważ przybyło ich trochę w [...]