Jednak podejmowanie wysokiego ryzyka w dłuższym terminie nie wychodzi. Jeśli nie oszacujemy odpowiednio ryzyka i potencjalnych strat, możemy się ostro przejechać na takim sposobie działania.

Z drugiej strony, z własnego doświadczenia, wiem, że warto czasem zaryzykować. Kto nie ryzykuje ten nie ma. Jak to mówią – jest ryzyko, jest przyjemność

Rzeczywiście i w dodatku ta historia otwierała całą książkę, dzięki czemu od samego początku ciężko było się oderwać. Donald Trump bardzo sensownie tłumaczy co i dlaczego należy robić, a czego się wystrzegać. Myślę, że od człowieka z takim doświadczeniem można się naprawdę wiele nauczyć.

Wiesz, ja uważam, że to zależy od sytuacji. Tutaj akurat mowa o takim naprawdę ryzykownym kroku więcej. W tym wypadku Bill po podpisaniu umowy nie miał innego wyjścia jak jej dotrzymać i dzięki działaniu pod presją udało mu się tego dokonać i wejść na szybszy tor. To już trochę temat na inny wpis, ale tak jest, że jak do czegoś się zobowiążemy na piśmie to bardzo staramy się, żeby tego dokonać.

Myślę, że czasami jedno doświadczenie może odmienić całe życie. Proces zmiany jest długi, ale wystarczy tylko jedno doświadczenie, aby zaszła niesamowita zmiana.

Jeśli chodzi o sytuacje o które pytasz: podejrzewam, że wiele osób może stwierdzić, że miało dużo takich sytuacji w których musiały podjąć większe ryzyko.

Zgadzam się z tym, że czasami trzeba postawić o krok więcej, jednak mimo wszystko trzeba liczyć się z ryzykiem…

Ta historia którą opisujesz jest dosyć inspirująca i napawająca optymizmem. Sądzę jednak, że na świecie jest multum ludzi, którzy metaforycznie postawili krok więcej, a dopiero po jakimś czasie okazało się, że był to zły ruch, który później musieli naprawiać przez lata.

Wniosek? Wydaje mi się, że przestawienie się na myślenie w wielkim formacie musi odbywać się stopniowo, poprzez poszerzanie widełek ryzyka. W innym przypadku jest zbyt duże prawdopodobieństwo poniesienia porażki na samym wstępie.