(autor: http://www.flickr.com/photos/pensiero/)

Co ma na największy wpływ na szczęście? Czy można osiągnąć permanentny stan pełnego szczęścia? Jak to zrobić?

Zasada 80/20 mówi, że 80% szczęścia doświadczamy przez 20% czasu. Ale nie znaczy to, że nie można tego zmienić. Dla niektórych ludzi ta proporcja nie działa, ponieważ nauczyli się wpływać na swój stan szczęścia. Jak? Są dwa sposoby.

Dwa sposoby jak być szczęśliwszym

1. Zwiększ czas poświęcany na czynności, które dają Ci najwięcej szczęścia lub osiągnij coś, co najbardziej przyczyniłoby się do stałej poprawy szczęścia.

Kiedy czujesz się najszczęśliwszy? Jaka zmiana w życiu na stałe znacznie podniosłaby Twój poziom szczęścia? Które 20% Twoich celów dałoby Ci najwięcej szczęścia?

Gdybyś miał określić jedną rzecz, która najbardziej na stałe podwyższyłaby Twój poziom szczęścia, to co by to było? Czy możesz ją osiągnąć? Jak możesz to zrobić? Co robisz, aby ją osiągnąć?

2. Zmniejsz czas poświęcany na czynności, podczas wykonywania których jesteś nieszczęśliwy lub kompletnie je wyeliminuj.

Kiedy czujesz się nieszczęśliwy? Eliminacja jakiej czynności z Twojego życia na stałe znacznie podniosłaby Twój poziom szczęścia? Eliminacja których czynności najbardziej podniosłaby poziom Twojego szczęścia?

Gdybyś miał określić jedną rzecz, która najbardziej obniża Twój poziom szczęścia, to co by to było? Czy możesz ją wyeliminować? Czy dążysz do jej eliminacji?

Jaki jest Twój poziom szczęścia?

Gdybyś miał określić swój poziom szczęścia w skali od 1 do 10, na jakim byłoby poziomie? Zachęcam do dyskusji i oddania głosu w poniższej ankiecie.

Note: There is a poll embedded within this post, please visit the site to participate in this post's poll.

–

Sam zaznaczyłem 5, przeciętny poziom.

Gdybym ja miał odpowiedzieć na te pytania, odpowiedziałbym tak:

1. Gdybyś miał określić jedną rzecz, która najbardziej na stałe podwyższyłaby Twój poziom szczęścia, to co by to było? Czy możesz ją osiągnąć? Jak możesz to zrobić? Co robisz, aby ją osiągnąć?

Tą jedną rzeczą jest osiągnięcie mojego celu finansowego. Aby go osiągnąć wprowadziłem rutynę i sprint.

2. Gdybyś miał określić jedną rzecz, która najbardziej obniża Twój poziom szczęścia, to co by to było? Czy możesz ją wyeliminować? Czy dążysz do jej eliminacji?

Czytelnicy dłużej śledzący tego bloga wiedzą, że już raz, rok temu, chciałem zrezygnować ze studiów. To jest właśnie rzecz, która najbardziej obniża mój poziom szczęścia i przynosi najwięcej nieszczęścia. Czy mogę ją wyeliminować? Tak. Czy dążę do jej eliminacji? Tak, po skończeniu tego semestru składam wniosek o urlop dziekański (i tak nie mam zamiaru wracać, ale darmowy status studenta przez rok się przyda).

Wprowadzenie tych dwóch zmian podniesie mój poziom szczęścia do 9-10 punktów.

Jak Ty byś odpowiedział? O ile podniósłby się Twój poziom szczęścia gdybyś wprowadził dwie zmiany?

(autor: http://www.flickr.com/photos/pinkmarina/)

Eighty percent of success is showing up.
Woody Allen

Uwaga: nie czytaj tego wpisu, jeżeli nie zastosujesz go w praktyce. Wpis jest bardzo krótki – zero wodolejstwa, maksimum wiedzy praktycznej.

Czy poszukujesz niezawodnej metody na osiągnięcie sukcesu? Czy uważasz, że za osiąganiem celów kryje się jakaś sekretna wiedza?

Czas się obudzić. Biznes samorozwojowy próbuje wmówić ludziom, że potrzebują przeczytać to, tamto, pojawić się na tym szkoleniu albo na tamtym. Nie jestem przeciwny samodoskonaleniu, ale jestem przeciwny wmawianiu ludziom, że ciągle czegoś im brakuje, żeby zrealizować swoje cele. W osiąganiu celów nie ma NICZEGO tajemniczego i trudnego, a już na pewno nie wymaga to teoretycznej wiedzy przekazywanej we wszystkich książkach w stylu „jak osiągnąć sukces”.

Proces osiągania sukcesu to trzy proste kroki, które należy powtarzać aż do osiągnięcia celu:

1. Pokaż się (showing up)
2. Wykonuj odpowiednie działania
3. Koryguj błędy

Tak, to cały proces.

Jeżeli utknąłeś na drugim etapie na drodze do niezależności finansowej, to po lekturze tego wpisu i wprowadzeniu w życie trzech kroków powinieneś przejść do trzeciego.

Przez 15 miesięcy zbudowałem jeden z najpopularniejszych w Polsce blogów o niezależności finansowej. Jak myślisz, jak to zrobiłem? Nie osiągnąłem sukcesu przez jedną noc – każdego dnia pokazywałem się poprzez pisanie nowych artykułów, komentowanie na innych blogach i doskonalenie swoich umiejętności pisarskich. Wykonywałem odpowiednie działania, ponieważ wzorowałem się na popularnych anglojęzycznych blogach i korzystałem z rad takich specjalistów jak Problogger czy Copyblogger. Korygowałem błędy badając, które wpisy najbardziej przemawiają do czytelników, a które nie oraz testując, które metody promocji są najlepsze, a którymi nie warto sobie zawracać głowy.

Ten sam proces odnosi się do każdej dziedziny życia. Sprawdź to na własną rękę.

Jeżeli jesteś teraz w trakcie lektury jakiejś książki o osiąganiu celów, to przestań ją czytać. Marnujesz czas. Zamiast tego zacznij wykonywać 3 kroki. Możesz osiągać swoje cele albo czytać o ich osiąganiu. Twoja decyzja.

Jakie jest Twoje podejście do osiągania celów?

Kliknij i przeczytaj także:

1. Jak stać się ekspertem i osiągać sukcesy?
2. Prawo poprzedzania, czyli osiągnięcie celu to nie największa nagroda
3. Jesteś studentem i potrzebujesz kapitału?

(autor: http://www.flickr.com/photos/zachd1_618/)

Lubię być niekonwencjonalna.

Florence Griffith-Joyner, amerykańska lekkoatletka, trzykrotna mistrzyni olimpijska, dwukrotna wicemistrzyni, aktualna rekordzistka świata w biegu na 100 i 200 metrów.

Być może wyobrażasz sobie, że jak osiągniesz niezależność finansową, zdobędziesz pierwszy milion, Twoje życie nagle stanie się jak za dotknięciem magicznej różdżki niesamowicie ciekawe i świeże. Czy na pewno tak będzie?

Jeżeli nie potrafisz się cieszyć życiem teraz, to czy będziesz potrafił się nim cieszyć później? Jeżeli zadbasz o ciekawe życie już dzisiaj, droga do niezależności finansowej będzie o wiele przyjemniejsza. A kiedy już ją osiągniesz i otworzą się przed Tobą tysiące nowych możliwości, będziesz mógł z niej czerpać jeszcze więcej przyjemności.

Uczyń swoje życie ciekawszym i zrób coś niekonwencjonalnego. Brak przygód i codzienna rutyna to jak śmierć za życia. Poniżej przedstawiam 8 mniej lub bardziej niekonwencjonalnych pomysłów, które pozwolą Ci przełamać codzienną rutynę.

1. Wyjedź za granicę

Przeciętny Polak wyjeżdża na wakacje raz w roku, na tydzień lub dwa tygodnie. Nie dość, że jest to dosyć krótki wypoczynek jak na cały rok pracy, to jeszcze najczęściej jest kosztowny, ponieważ ludzie nie znają tańszych rozwiązań. Nigdy nie zrozumiem ludzi, którzy płacą za lot po Europie w jedną stronę 1000 zł, kiedy można zapłacić za niego 10 lub nawet 100 razy mniej. Dzięki tanim liniom lotniczym możesz wylecieć nawet za kilka złotych do wielu europejskich krajów. I dzięki temu możesz podróżować o wiele więcej niż tydzień czy dwa tygodnie rocznie – chociażby wykorzystując do tego weekendy, te krótkie i te długie.

A zmiana kultury, zmiana otoczenia i zmiana języka, nawet na weekend, to doskonały sposób na przełamanie rutyny i uczucie świeżości. W każdym miejscu możesz znaleźć hotele lub hostele. Jeżeli chcesz jeszcze tańszego wyjazdu, dzięki couchsurfingowi możesz zorganizować sobie na miejscu darmowe zakwaterowanie i towarzystwo innej, ciekawej świata, osoby. A może uczynisz swój wyjazd jeszcze bardziej niekonwencjonalnym i na przykład będziesz nocował na polu kempingowym, pod namiotem albo w śpiworze na plaży pod gołym niebem? Wymówka „ale ja nie mam pieniędzy” jest w tym przypadku idiotyczna. Czy 200 zł za tydzień we Włoszech to dużo? (więcej na ten temat wkrótce)

2. Zacznij się uczyć nowego języka

Nauka języków obcych jest nie tylko praktyczna, to także świetna zabawa i niesamowita satysfakcja, kiedy rozumiesz teksty i dialogi w obcym języku i kiedy umiesz mówić lub myśleć w obcym języku. Przeciętny Polak zna co najwyżej jeden język obcy. Ale czy uważasz, że angielski to wszystko, czego potrzebujesz? W wielu miejscach możesz mieć problem z komunikacją, jeżeli nie będziesz znał na przykład podstaw francuskiego czy hiszpańskiego.

Nie musisz uczyć się obcego języka, żeby osiągnąć w nim płynność czy biegłość. Przez pewien czas uczyłem się arabskiego. Nauczyłem się popularnych zwrotów, nieco słów, poznałem bliżej arabski alfabet. Nigdy wcześniej nie próbowałem uczyć się języka z innym niż łaciński alfabetem. Pisanie i czytanie od prawej strony do lewej na początku może się wydawać dziwne, ale szybko można się przyzwyczaić. Trudniejsze jest poprawne pisanie znaków i ich rozpoznawanie. Odcyfrowywanie arabskich znaków to jednak świetna i satysfakcjonująca (jak się udaje) zabawa.

Dodatkowo nauka języków obcych poszerza horyzonty. Czy wiesz, że arabski alfabet wcale nie jest taki dziwaczny i nielogiczny jak się wydaje? Czy wiesz, że z arabskiego pochodzi wiele słów w obcych językach, między innymi znajdziesz je w hiszpańskim, francuskim, angielskim i portugalskim?

Ponadto naukowcy dowiedli, że osoby, które mówią w obcym języku, mają lepiej rozwiniętą substancję szarą, czyli miejsce, w którym mózg przetwarza informacje.

Jeżeli znasz już jakiś język obcy, ale nie praktykujesz go na co dzień, zrób to. Zarejestruj się na ciekawym zagranicznym forum tematycznym i uczestnicz w dyskusjach, komentuj wpisy pod obcojęzycznymi blogami, znajdź pen pala. A może podejmij wyzwanie, że wybranego dnia przez cały dzień myślisz w obcym języku? A może ktoś w Twojej okolicy chce pogadać w obcym języku? Mówienie i myślenie w innym języku jest odświeżające i rozwija kreatywność.

3. Zaproś kogoś do swojego domu

Nie, nie mówię o zapraszaniu nieznajomych z ulicy. Mówię o wspomnianym wyżej couchsurfingu, dzięki któremu możesz albo korzystać z udostępnianych przez innych za darmo noclegów albo samemu je oferować. Pamiętaj, że to Ty jesteś gospodarzem i Ty podejmujesz decyzję kogo chcesz przyjąć do swojego domu. Couchsurfing to społeczność tysięcy ciekawych ludzi. I każda z tych osób może Ci opowiedzieć ciekawe historie ze swojego życia, podzielić się swoim sposobem na życie, opowiedzieć o swojej kulturze. Jeżeli naprawdę nie możesz podróżować, goszczenie w swoim domu podróżnika jest swego rodzaju zamiennikiem podróży.

4. Udaj się w nieznajomą okolicę

Nieważne czy mieszkasz w mieście, miasteczku czy na wsi. Pójdź tam, gdzie jeszcze nie byłeś – może do parku po drugiej stronie miasta, nowego sklepu, przejedź się rowerem po nieznanych leśnych ścieżkach. A może weź rower, stopa, kup bilet kolejowy, autobusowy albo wsiądź w swój samochód i pojedź na krótki wypad do pobliskiego miasta, którego nie znasz? Może gdzieś w okolicy znajduje się jakiś przyjemny staw, a może w pobliskiej wsi jest interesujące muzeum? Bądź ciekawy świata!

5. Poznaj hobby innych ludzi

Pójdź na trening nieznanej Ci sztuki walki, zapisz się na kurs tańca, pójdź na kurs garncarstwa, naucz się żeglować albo dołącz do lokalnego oddziału Toastmasters. Są setki możliwości – nie musisz niczemu poświęcać całego swojego czasu, możesz tylko dowiedzieć się czym interesują się inni ludzie i samemu spróbować raz czy dwa razy. Nie tylko będziesz miał później więcej tematów do rozmowy, ale być może poznasz nowych ciekawych ludzi lub zyskasz nowe hobby.

6. Spróbuj nowych smaków

Niekoniecznie musisz iść do drogiej restauracji specjalizującej się w tajskiej kuchni. To może być równie dobrze coś małego – na przykład napij się herbaty z mango, trawy cytrynowej czy czerwonokrzewu (pomimo ostrego zapachu fluoru jest naprawdę dobra!). Spróbuj samemu zrobić obiad z innej kuchni albo upiec własny chleb.

Kiedyś, w ramach cyklu redukcyjnego, wprowadziłem nową dietę, która w dużej mierze polegała na warzywach, głównie na strączkowych, z uwagi na dużą zawartość węglowodanów. Spróbowałem różnych nowych potraw z warzywami, których nigdy nie jadłem lub jem rzadko i doszedłem do wniosku, że fasola adzuki jest naprawdę dobra, brokuły z żółtym serem (potrawa szczególnie popularna w Ameryce) to dobre połączenie, zielona soczewica jest lepsza od czerwonej, a fasoli mung i przede wszystkim czarnej fasoli nie tknę już nigdy w życiu (chyba, że ktoś umie z tego zrobić coś jadalnego).

Eksperymentuj w kuchni, nieważne czy jesteś mężczyzną czy kobietą. To świetna zabawa, a przygotowanie obiadu, który da się zjeść, jest jeszcze lepsze! Słyszałeś kiedyś o czymś takim jak kiwano, kumkwat czy karambola? Nie? Może czas sprawdzić, co to takiego?

Czekają na mnie w kuchni składniki do hummusu. A Ty, co zrobisz ciekawego do jedzenia?

7. Wyznaczaj sobie cele i misje

Jesteś ograniczony jedynie swoją wyobraźnią. Może skupisz się, żeby w ogóle dzisiaj nie narzekać? A może chcesz stać się bardziej towarzyski i postanowisz, że każdego dnia zagadasz co najmniej jedną nieznajomą osobę? Samorozwój to w dużej mierze wprowadzanie w swoje życie pozytywnych nawyków. Wyznaczaj sobie regularnie cele.

Kiedyś postanowiłem sobie, że chcę wprowadzać w życiu obcych ludzi, z którymi mam chwilowy kontakt, chociaż odrobinę pozytywnej energii. I w ten sposób zacząłem żegnać się na przykład z szatniarkami, kasjerkami, sprzedawczyniami czy nauczycielami słowami „miłego dnia”. I chociaż to tylko dwa słowa, to prawie zawsze wywołują bardzo pozytywną reakcję i uśmiech na twarzy. Naprawdę można zmieniać świat na lepsze bez wysiłku, nawet jeżeli tylko w takiej mikroskali.

8. Kultura w innym wydaniu

Poczytaj książki, posłuchaj muzyki czy obejrzyj filmy z gatunku, którego wcześniej nie znałeś. To nie znaczy, że jeżeli lubisz kryminały to masz je rzucać i czytać romanse albo jeżeli słuchasz rocka to masz się przerzucać na reggae – nawet małe zmiany poszerzają horyzonty.

Przez wiele lat byłem fanem (i dalej jestem) książek Stephena Kinga i podobnych autorów. Zdecydowałem się jednak trochę wyjść poza ten gatunek i sięgnąłem po książki filozoficzne (Machiavelli – według mnie „Rozważania nad pierwszym dziesięcioksięgiem historii Rzymu Tytusa Liwiusza” są o wiele lepsze od głośnego „Księcia”, Seneka – „Listy moralne do Lucyliusza” – must read), conspiracy thrillery (Roberta Ludluma, tego od trylogii Jasona Bourne’a) czy książki podróżnicze (nieważne czy się zgadasz z jego poglądami czy nie, jeżeli nie wciągają Cię książki Cejrowskiego, to jest duże prawdopodobieństwo, że coś z Tobą nie tak; podobnie rzecz ma się z książkami Pawlikowskiej). I teraz już nie ograniczam się do jednego autora – staram się ciągle wypożyczać coś świeżego, z innego gatunku.

Podobnie rzecz się miała z muzyką. Kocham amerykański rap, ale na początku ograniczałem się tylko do jednego rapera. Zdecydowałem się jednak poznać innych raperów i nieco inne style. Słucham teraz rapu z każdej części Stanów Zjednoczonych. I nawet nie ograniczam się do Stanów Zjednoczonych – czy wyobrażacie sobie jak świetny jest japoński g-funk? Nieważne, że rozumiem ich tylko wtedy, kiedy wtrącą jakieś angielskie słowo. To tylko sprawia, że chcę się nauczyć japońskiego – patrz punkt 2. Eksperymentowanie i słuchanie nowych stylów pomogło mi w poznaniu wielu świetnych artystów.

–

Niekonwencjonalnych pomysłów są tysiące. Ważne jednak, żebyś korzystał tylko z tych, które naprawdę wzbudzają w Tobie ekscytację. Rób to, bo chcesz to zrobić, bo chcesz doświadczyć czegoś nowego, a nie dlatego, że chcesz uważać się za nietuzinkowego człowieka. Traktuj swoje życie jak laboratorium. Nie tylko będziesz żył ciekawiej, ale także poszerzysz swoje horyzonty.

Hej, ten wpis też był dosyć niekonwencjonalny jak na tego bloga! Ponadto jeżeli dotarłeś tu po dokładnym przeczytaniu całego wpisu, to możesz czuć się naprawdę dumny – ile osób obecnie potrafi się skoncentrować na tekście dłuższym niż kilkaset znaków (ten wpis ma 10 611 znaków)? Zrobiłeś dzisiaj już co najmniej jedną niekonwencjonalną rzecz.

Jakie niekonwencjonalne pomysły wprowadziłeś w swoje życie? Co robisz, żeby przełamać codzienną rutynę?

autor zdjęcia warzyw: http://www.flickr.com/photos/mckaysavage/

Kliknij i przeczytaj także:

1. 9 sposobów jak wykorzystać zasadę 80/20 w codziennym życiu

(autor: http://www.flickr.com/photos/hooverine/)

Mniej to więcej. Skup się na 20% najważniejszych działań, a osiągniesz kilka razy więcej niż skupiając się na wszystkim. Filozofia życia według zasady 80/20 zaprzecza mitom dotyczącym wielu aspektów życia. Poznaj 5 przykazań życia na sposób 80/20!

1. Mniej oznacza więcej

Zasada 80/20 zakłada, że aby osiągnąć maksimum ze swojego życia, należy skupić się na działaniach, które przynoszą nam najwięcej przyjemności, a wyeliminować te, które jej nie przynoszą lub przynoszą w znikomym stopniu. 80% naszych pragnień spełnia się wskutek 20% działań. Jeżeli chcesz, żeby Twoje życie miało naprawdę dla Ciebie znaczenie, rozpoznaj i skup się na kluczowych działaniach, a odrzuć inne. Zasadą spokrewnioną z 80/20 jest zasada 50/5, która mówi, że połowa tego, co robimy, zwykle prowadzi do 5% szczęścia i osiągnięć. Po co się tym zajmować?

Pytanie do przemyślenia: jakie sprawy nie mają wpływu na Twoje szczęście, a odbierają Ci energię? Jak możesz je wyeliminować?

2. Mniejszym wysiłkiem można osiągnąć więcej

Zawsze można coś zrobić lepiej mniejszym wysiłkiem. Domagaj się lepszych wyników, robiąc mniej. Absurdalne? Skądże! Przykład: masz przed sobą egzamin. Możesz się wykuć na pamięć notatek, ale ostatecznie z powodu nadmiaru informacji nie będziesz pewny swojej wiedzy. Duży wysiłek, mała korzyść. Jeżeli podejdziesz do tego od strony 80/20, zapytasz wykładowcę jakie zagadnienia są najważniejsze, zasięgniesz wiedzy od osób, które już zaliczały taki egzamin, opracujesz sobie streszczenie notatek i poświęcisz nauce o wiele mniej czasu. Będziesz doskonale przygotowany z najważniejszych i najbardziej prawdopodobnych zagadnień, dzięki czemu nie tylko unikniesz nadmiaru informacji, ale bezstresowo podejdziesz do egzaminu i dłużej będziesz pamiętał kluczowe tematy. Mały wysiłek, duża korzyść.

Historia do przemyślenia (pochodzi z książki „Sposób na życie 80/20” Richarda Kocha, tłumaczenie Tomasza Piwowarczyka)”:

Pewien niebywale utalentowany, trzydziestoletni makler z Wall Street postanowił wyruszyć do Tybetu, wstąpić do klasztoru i tam wieść uduchowione, proste i surowe życie mnicha.
Pierwszego dnia pozostali nowicjusze nigdzie się nie spieszyli, lecz były makler pomaszerował prosto do wielkiego mistrza zen i zapytał:
– Ile zazwyczaj potrzeba czasu, aby dostąpić oświecenia?
– Siedem lat – odrzekł mistrz zen.
– Ale ja byłem najlepszym studentem w grupie w Instytucie Zarządzania na Harvardzie, na akcjach Goldman Sachs zarobiłem 10 milionów, a zanim wstąpiłem do klasztoru, uczęszczałem na najlepsze kursy zarządzania czasem. Ile mi to zajmie, jeśli będę się uczył naprawdę pilnie i ze wszystkich sił starał, by zyskać na czasie?
Mistrz zen uśmiechnął się i powiedział:
– Czternaście lat.

3. Czasu nigdy nie jest za mało

Produktywność, produktywność, produktywność to dzisiejsza obsesja. Im bardziej starasz się zarządzać czasem (rzekomo po to, żeby mieć więcej wolnego czasu), tym pracujesz jeszcze więcej. Czasu nam nie brakuje. Brakuje nam za to chwil, kiedy czujemy, że żyjemy. Marnotrawimy czas, bo mamy go za dużo. Czy wiesz, że pracujący Amerykanin spędza w pracy przeciętnie 2000 godzin rocznie, o dwa tygodnie więcej niż w 1980 roku? Wyścig szczurów ciągle trwa i ma się świetnie. Ludzie wierzą, że więcej znaczy więcej i harują 60 godzin w tygodniu, żeby więcej zarabiać, a później więcej wydawać, bardziej martwić się pracą, zaniedbywać życie rodzinne i swój stan zdrowia. Czy nowy dom i samochód zrekompensują depresję, zniszczoną rodzinę lub utraconą niezależność? Dzięki technologii człowiek miał pracować mniej, a pracuje więcej. Wszystko jest fast, od jedzenia przez podróże po randki i życie rodzinne. Jaki jest sens poddawania się temu szaleństwu? Porzuć to, co bezwartościowe, a delektuj się tym, co ma znaczenie. Z czego będziesz dumny pod koniec życia: z tego, że tyle pracowałeś czy z tego, co wspaniałego doświadczyłeś? Czasu zawsze jest dużo, trzeba tylko umieć z niego korzystać.

Cytaty do przemyślenia:
1. Kamieniem węgielnym naszego stylu inwestowania jest ospałość granicząca z gnuśnością.
2. W swoim życiu musisz tylko kilka rzeczy zrobić dobrze, pod warunkiem, że nie robisz zbyt wielu rzeczy źle.
Warren Buffett, trzeci najbogatszy człowiek na świecie.

4. Proste jest dobre

Przemysł reklamowy z każdej strony wciska nam przekonanie, że aby być lepszym człowiekiem, potrzebujesz lepszego telefonu, lepszego samochodu, lepszego domu i wakacji w lepszym hotelu. Że zawsze brakuje Ci czegoś do szczęścia. To niekończący się wyścig o to, kto ma więcej. Jak myślisz, czy Twoje życie byłoby szczęśliwsze gdyby było bardziej skomplikowane czy gdyby było prostsze? Prawdopodobnie przez 80% czasu korzystasz z 20% rzeczy, które posiadasz. Po co trzymasz resztę? Oddaj zbędne Ci rzeczy potrzebującym. Jeżeli chcesz odmienić swoje życie, musisz je uprościć.

Cytat do przemyślenia:
Zdolność do upraszczania to umiejętność eliminowania rzeczy niepotrzebnych, aby mogło przemówić to, co jest potrzebne.
Hans Hofmann, ekspresjonista.

5. Sięgaj po najlepsze

Jeżeli skupiasz się na wielu rzeczach, w żadnej z nich nie będziesz prawdziwym specjalistą. Jeżeli zdecydujesz się sięgać po najlepsze jedynie w kilku sferach, które najbardziej Ci odpowiadają, to okaże się, że nie jest to tak trudne jak Ci się wydawało. Jeżeli coś jest dla nas naprawdę ważne, świat pomaga w osiągnięciu celu. Ale nie zadowalaj się przeciętnymi wynikami, mierz wysoko i pamiętaj o drugim przykazaniu!

Cytat do przemyślenia:
Z życiem jest tak jakoś zabawnie, że jeśli zadowolić nas może jedynie to, co najlepsze i nic innego, bardzo często najlepsze dostajemy.
Somerset Maugham, pisarz i dramaturg, najlepiej opłacany autor lat 30.

–

Zainteresowany tematem? Sprawdź „Sposób na życie 80/20” Richarda Kocha – jedna z najlepszych książek jakie czytałem!

Czy postępujesz w codziennym życiu według zasady 80/20? Jakie przykazanie byś dodał?

Kliknij i przeczytaj także:

1. 9 sposobów jak wykorzystać zasadę 80/20 w codziennym życiu
2. 8 powodów, dlaczego bogaci nienawidzą swojego życia
3. Co to jest zasada 80/20?

(autor: http://www.flickr.com/photos/peasap/)

Czy zastanawiałeś się kiedyś dlaczego nie udaje Ci się osiągać celów, dlaczego pragniesz jednej rzeczy, a robisz inną, dlaczego tkwisz w miejscu? Strefa komfortu, lizzard brain – poznaj swoich głównych wrogów.

Strefa komfortu to taka psychologiczna przestrzeń, w której czujemy się bezpiecznie. Należą do niej wszystkie nasze codzienne zachowania, przyzwyczajenia, znane miejsca, osoby, rzeczy i tak dalej. Jednocześnie jest ona swego rodzaju więzieniem ograniczającym spojrzenie na świat i osiąganie celów, a im rzadziej poza nią wychodzimy, tym coraz trudniej poza nią wyjść. Każde wyjście poza strefę komfortu jest zazwyczaj stresujące, stąd wiele osób w ogóle tego nie robi tkwiąc ciągle w tej samej sytuacji, nawet jeżeli pragną czegoś innego. Pół biedy, jeżeli robią to tylko sobie, gorzej jeżeli jeszcze ściągają w dół innych. Zazwyczaj to właśnie poza strefą komfortu znajdują się rzeczy, których pożądamy. I aby je osiągnąć, zawsze trzeba podjąć ryzyko. Aby osiągnąć swoje marzenia, należy nieustannie poszerzać swoją strefę komfortu. Zrobiłem prosty obrazek, który dobrze to ilustruje:

Lizzard brain

To, co „podpowiada Ci rozsądek” zazwyczaj znaczy, żeby zrezygnować z planów, z podjęcia ryzyka. To autosabotaż, za który odpowiedzialny jest „lizzard brain”. To część mózgu, która nienawidzi zmian, osiągnięć i ryzyka.

Chcesz osiągnąć sukces, ale boisz się zrealizować swój pomysł i wynajdujesz setki powodów dlaczego się nie uda, zamiast szukać powodów dlaczego się uda. Chcesz schudnąć, ale jaszczurka mówi Ci, że lepiej posiedzieć przed telewizorem zamiast założyć buty i pójść pobiegać.

Chcesz coś osiągnąć, ale „lizzard brain” odciąga Cię od celu sugerując, żeby lepiej dać sobie spokój i wrócić do bezpiecznej i wygodnej jaskini. A do tego jeszcze sporo ludzi ma za hobby utwierdzanie innych w przekonaniu, że najlepiej jest siedzieć i nic nie robić. Nie bądź taki, walcz z autosabotażystą i uciszaj go.

Wychodzenie ze strefy komfortu często wiąże się z tym, że decyzję trzeba podjąć szybko. Warto to zrobić, bo okazja może szybko zniknąć, a do tego coraz skuteczniej zacznie działać nasz wewnętrzny autosabotażysta, jaszczurka, „lizzard brain”, wyszukując powody dlaczego czegoś nie zrobić.

Jak wyjść z jaskini

Istnieje coś takiego jak „reguła 3 sekund”. W jej myśl powinieneś podjąć decyzję i wykonać działanie maksymalnie w ciągu trzech sekund od pojawienia się bodźca. Jeżeli na przykład zobaczysz ładną kobietę, którą chciałbyś poznać, powinieneś skierować się w jej stronę w ciągu 3 sekund.

Z każdą sekundą mózg zaczyna myśleć coraz bardziej racjonalnie  i pojawiają się dziesiątki powodów, dlaczego nie masz tego zrobić („jest za ładna”, „ludzie patrzą”, „nie wiem co mówić” itd.). To nie ma nic wspólnego ze zdrowym rozsądkiem, to zwykły autosabotaż. Słuchając takiego „głosu rozsądku” nie zajdziesz daleko. Dlatego warto korzystać z tej reguły – jest ona jedną z najlepszych metod na walkę z „lizzard brainem” i wychodzenie poza strefę komfortu.

Drugim świetnym sposobem na poszerzanie strefy komfortu jest skorzystanie z założeń trudno brzmiącej metody desensytyzacji. Jest to psychoterapia, która zakłada, że aby zlikwidować lęk trzeba stawić mu czoła, począwszy od jego najbardziej złagodzonej wersji i stopniowo wzmagać bodźce.

Jeżeli na przykład pacjent panicznie boi się węży, to najpierw będzie jedynie oglądał ich zdjęcia, kiedy będzie czuł się z tym komfortowo będzie oglądał filmy, potem będzie je widział z daleka w zabezpieczonym pomieszczeniu, zbliżał się do nich o krok i tak dalej aż do momentu, kiedy będzie mógł je dotykać i nie będzie odczuwał panicznego strachu.

A jak to zastosować w wychodzeniu poza strefę komfortu? Otóż reakcja tej części mózgu powstaje z powodu strachu przed nieznanym. Jeżeli więc ktoś jest bardzo nieśmiały i nie ma szans, żeby odważył się zagadać obcego, powinien spróbować od prostszych zadań – np. wymiana jednego czy dwóch zdań z sąsiadem, listonoszem, nauczycielem, sprzedawcą.

Będzie to złagodzona wersja lęku, a reakcja autosabotażysty nie będzie aż tak paraliżująca. Stopniowe wykonywanie coraz trudniejszych zadań będzie jak stawianie w jaskini kroku za krokiem w stronę światła. To nic innego jak proces powolnego i stałego poszerzania strefy komfortu.

Jak ulec jaszczurce

Przekonałem się o działalności „lizzard braina” na własnej skórze. Zastanawiałem się, czy nie skorzystać z programu wymiany studenckiej, aby wyjechać na południe Hiszpanii, ale znalazłem różne powody, żeby tego nie robić. Były racjonalne, ale dopiero po dłuższym czasie uzmysłowiłem sobie, że mógłbym je przezwyciężyć i wyjście poza strefę komfortu, spalenie za sobą mostów i skok na głęboką wodę bez możliwości powrotu ostatecznie wyszłyby jedynie na dobre.

Osoby, z którymi dyskutowałem kiedyś o tym w komentarzach miały rację (zainteresowani wiedzą o kogo chodzi). Na pewno znalazłbym sposób, żeby zarówno pokonać trudności wynikłe z nauki w języku, który obecnie znam na słabym poziomie, żeby utrzymać się w o wiele droższej niż Polska Hiszpanii, żeby przezwyciężyć introwertyzm i żeby mieć czas na kontynuowanie swoich projektów.

I kiedy już zdecydowałem się, żeby złożyć podanie, okazało się, że pomimo, że nabór do tego programu na uniwersytecie trwa do 31 marca, na moim wydziale skończył się pod koniec lutego… Na osłodę pozostał mi tylko fakt, że aby aplikować do tego programu musiałbym mieć „bardzo dobre” oceny i z miejsca zdawać egzamin z hiszpańskiego. Ucząc się każdego nowego języka skupiam się na komunikacji, a nie umiejętności zdawania egzaminów i jego zaliczenie byłoby dla mnie aktualnie w małym stopniu realne.

Tak czy inaczej pozostał żal, że nie miałem szansy chociaż spróbować, nawet jeżeli wszystko wskazywało na to, że nie zostałbym przyjęty. Naucz się na moim błędzie, bo możesz stracić świetną okazję. Czasami lepiej się za dużo nie zastanawiać. Trudno jest uciszyć wewnętrznego autosabotażystę, ale już sama wiedza o nim pozwoli częściej przezwyciężać bezsensowne wymówki.

Dlaczego to takie ważne

Wychodzenie poza strefę komfortu wiąże się ze stresem i nie jest to zwykle przyjemne uczucie. Za tym idzie także wyolbrzymianie konsekwencji, a to wszystko po to, żebyś nie wytykał nosa zza swojej bezpiecznej przestrzeni. Jednak godząc się na to, godzisz się na przeciętne życie.

Jeżeli chcesz zostać milionerem, musisz zaakceptować wszystko, co za tym idzie, a co nie należy teraz do Twojej strefy komfortu. Na przykład fakt, że będziesz musiał jeszcze uważniej przyglądać się bezpieczeństwu powierzonych komuś (bankowi czy innej instytucji) swoich pieniędzy. Jeżeli chcesz podróżować po świecie musisz zaakceptować fakt, że ktoś może Cię okraść i możesz znaleźć się w obcym kraju bez środków do życia. Jeżeli chcesz stać się pewny siebie, musisz zaakceptować fakt, że niektóre reakcje nie będą pozytywne i możesz czasami zostać zignorowany albo wyśmiany.

To wszystko jest elementem procesu poszerzania strefy komfortu, ale w tym wypadku w pełni prawdziwe są słowa „co Cię nie zabije, to Cię wzmocni”. Osoby, o których mówi się, że potrafią odnaleźć się w każdej sytuacji najczęściej mają największą strefę komfortu.

Czy poszerzasz każdego dnia swoją strefę komfortu? Czy uważasz, że nieśmiałość lub bierność to nic innego jak działalność „lizzard braina”? Czy pamiętasz jakąś szczególną sytuację, kiedy „lizzard brain” dał Ci się najbardziej we znaki? Jestem ciekaw Twojej opinii!

Kliknij i przeczytaj także:

1. Wszystko, co powinieneś wiedzieć, zanim założysz nowego bloga – 11 pytań

(autor: http://www.flickr.com/photos/joodles/)

W każdej dziedzinie są mentorzy, ich zwolennicy i przeciwnicy. Niezależność finansowa nie jest wyjątkiem – jakie żywisz uczucia w stosunku do Roberta Kiyosakiego, Briana Tracy’ego, Donalda Trumpa czy Timothy’ego Ferrissa albo dowolnej osoby, która odniosła sukces?

O każdym z guru można przeczytać różne opinie – począwszy od bezkrytycznego uwielbienia, przez obojętność do głębokiej nienawiści. Dominują jednak dwa poglądy: albo jesteś czyimś fanem albo jesteś jego haterem (brak polskiego odpowiednika, jest to osoba, która zazwyczaj ze zwykłej zawiści w niedojrzały sposób atakuje inne osoby). Jeżeli jesteś czyimś fanem, możesz go stawiać ponad sobą, wywyższać, uznawać za kogoś uszytego z innego materiału. Jeżeli jesteś krytykiem, nie tylko zazdrościsz takiej osobie sukcesu, ale szukasz dziwacznych powodów, dlaczego jej się udało („bo żyje w Ameryce”, „bo ma kontakty”, „bo miał szczęście”, „bo jest młodszy ode mnie”).

Które z tych podejść jest lepsze? Żadne. Stali czytelnicy wiedzą, że mam wielki podziw dla Timothy’ego Ferrissa. Jest moim największym nauczycielem i mam do niego głęboki szacunek, ale doszedłem do wniosku, że nie można stawiać nikogo, żadnego nauczyciela, choćby najlepszego, wyżej od siebie. On nie jest uszyty z innego materiału niż Ty. Co zrobił jeden człowiek, może zrobić inny. Nauczyciel zapewnia Ci materiały, ale nie zmieni Cię, jeżeli nie będziesz tego chciał zrobić sam. Od nikogo nie dostaniesz magicznej pigułki. Twój stosunek do nauczyciela powinien być pełen szacunku i podziwu, ale jednocześnie powinieneś myśleć „w porządku, znajdę sposób, aby osiągnąć to samo”.

Jakie jest najzdrowsze podejście? Należy cenić każdego nauczyciela, choćby nam udzielił tylko jednej, skromnej rady, mieć do niego szacunek, ale pod żadnym pozorem nie można go uważać za kogoś innego niż my. Jeżeli Ferriss stworzył zautomatyzowany biznes, który pozwalał mu na mobilny styl życia, to możesz zrobić to samo. To, że żyjesz w Polsce nie ma nic do rzeczy. Może być trudniej, ale to nie znaczy, że to niemożliwe. Dlaczego nie publikuję na blogu wpisów typu „dlaczego w Polsce nie zastosujesz wszystkich rad z 4-Hour Workweek”? Bo należy szukać rozwiązań, a nie wymówek. Co mogę zrobić, aby dokonać tego samego? Co mogę zrobić, aby na swój własny sposób osiągnąć to samo? To są pytania, które trzeba sobie zadać, a nie „dlaczego nie mogę tego zrobić”, „dlaczego jemu się udało, ale mi się nie uda”.

Jeżeli ktoś osiągnął sukces na polu, na którym Ty też chcesz osiągnąć sukces, dowiedz się co zrobił i znajdź sposób, żeby zrobić coś podobnego. Nie zastanawiaj się jakie miał warunki, ale jakie podjął działania. Miej szacunek, ale nie popadaj w bycie groupie, przesadnym fanem. Czy Kevin Rose, założyciel Digg.com jest uszyty z innego materiału niż Ty tylko dlatego, że stworzył biznes, który jest teraz wart kilkaset milionów dolarów? Nieważne jest kim jest Kevin, ważne jest co zrobił, aby stworzyć taki biznes. Jak możesz to wykorzystać w swoim pomyśle? Jak możesz się tego nauczyć?

Nauczyciele oddają Ci cząstkę swojej wiedzy, nieważne czy odpłatnie czy za darmo, czy ustnie czy przez książkę – za to należy im się głęboki szacunek i podziw. Ale jednocześnie nie może za tym iść wywyższanie ich, bo w ten sposób stawiasz siebie niżej, ograniczasz swoje postrzeganie i przestajesz widzieć prawdziwą rzeczywistość. Tak jak na wadze szalkowej – powinna być równowaga. Nie powinieneś być ani wyżej, ani niżej. Co osiągnął jeden człowiek, może zrobić i drugi.

Tak jak napisał Bartek we wpisie „Jakie wymówki Cię powstrzymują” potraktuj wszystkie książki guru jako korepetycje. Ale nie umieszczaj żadnego z tych mentorów w innym koszyku niż Ty. Za każdym wielkim sukcesem kryją się setki działań, dziesiątki godzin pracy, ale oprócz tego tak ważne rzeczy jak bycie sobą i wiara w sukces. Każdy z mentorów był kiedyś w dokładnie tej samej pozycji co Ty. Każdy z nich jest uszyty z tego samego materiału co Ty. Jeżeli działasz ucząc się nie tylko na swoich błędach, ale także na doświadczeniach innych, naśladowaniu tych, którym się udało, jesteś na drodze do sukcesu. Nie rezygnuj, bo przyjdzie do Ciebie ze 100% pewnością. Bo każdy zaczynał tak samo.

Analiza czyich działań dała Ci do tej pory największy zysk? Który nauczyciel przekazał Ci materiały, które najlepiej wykorzystujesz?

Kliknij i przeczytaj także:

1. A czy Ty jesteś szczęściarzem?
2. Czy jesteś odpowiedzialny?
3. Czy jesteś pewien, że dążysz do niezależności finansowej?

(autor: http://www.flickr.com/photos/chitrasudar/)

Istnieje prosty sposób na codziennie zmienianie świat na lepsze. Nie wymaga żadnego wysiłku. Czy wiesz o czym mowa?

W dzisiejszym wpisie zamiast słów posłużę się świetnym materiałem wideo, który na chwilę obecną zanotował ponad 3 miliony wyświetleń. Po obejrzeniu będzie dla Ciebie jasne dlaczego jest tak popularny – jest niesamowicie inspirujący, świetnie poprawia nastrój i pokazuje, że możemy bez żadnego wysiłku w dużym stopniu zmieniać nasze otoczenie.

Na poniższy krótki, 16-minutowy film natknąłem się na zaprzyjaźnionym blogu Bądź lepszy i postanowiłem go umieścić również tutaj, żeby mogło go poznać jak najwięcej osób. Film jest w języku angielskim, ale i bez znajomości tego języka można zrozumieć o co w nim chodzi. Opowiada historię mężczyzny, który pracuje jako parkingowy, ale robi to w bardzo niekonwencjonalny sposób. Do czasu aż… O tym się dowiesz oglądając film:

Zwykły uśmiech, szczery komplement, życzenie komuś miłego dnia może znacznie poprawić czyjś nastrój. To proste i niewymagające wysiłku działania, które przynoszą wspaniałe efekty. Spróbuj przejść na „optymistyczną dietę” – uśmiechaj się szczerze jak najczęściej możesz, staraj się szczerze komplementować ludzi, doceniaj ich starania. A zwykłe „miłego dnia” czyni cuda – zobaczysz jak wiele osób reaguje na to bardzo pozytywnie.

Może ciężko w to teraz uwierzyć, ale kiedyś byłem prawdziwym pesymistą. I to wcale mi w niczym nie pomagało. Zmiana sposobu myślenia trwała długo, ale uważam, że to była jedna z najważniejszych zmian w moim życiu. I chociaż czasami wracają do mnie stare nawyki – narzekanie lub frustracja z jakiegoś powodu, to staram się je jak najszybciej gasić. A w tym skutecznie pomagają takie filmy jak ten. Żeby coś osiągnąć, trzeba patrzeć na świat oczami optymisty.

Czy znasz podobne filmy? Podziel się nimi z czytelnikami!