(autor: http://www.sxc.hu/profile/ideeart)

Pod koniec każdego roku tradycyjnie zbliża się podsumowywanie i planowanie kolejnego, ale o tym na blogu wpisy pojawią się nieco później. Dzisiaj chcę się skupić jeszcze na 2009 roku – zostało kilka dni (dla wielu osób wolnych dni), które można wykorzystać na proste działania w drodze do niezależności finansowej. Oto one – wykorzystaj dobrze ostatnie dni 2009 roku!

1. Zacznij oszczędzać

Czas wykonania: 60–120 minut

Jeżeli jeszcze nie oszczędzasz, to zacznij! Bez oszczędzania droga do niezależności finansowej znacznie się wydłuża. Typowa odpowiedź na tę radę to: „skąd mam wziąć pieniądze do zaoszczędzenia”? Wykryj swój czynnik latte! Prosty sposób na odkrycie, gdzie uciekają nasze pieniądze, to kontrola konta bankowego – przejrzyj historię przelewów, sprawdź, kiedy i za ile zapłaciłeś kartą.

Zastanów się, co często wrzucasz do koszyka, a bez czego mógłbyś się obyć lub z czego rezygnacja przyniosłaby Ci nawet większe korzyści (tak tak, używki!).

Podlicz, ile dzięki temu możesz miesięcznie odkładać.

Może warto pozbyć się karty kredytowej? Plastikowe pieniądze o wiele łatwiej wydawać niż te prawdziwe. Potem czeka przykra niespodzianka w postaci dużego długu na karcie i oczywiście znowu brakuje pieniędzy, które można by odłożyć.

2. Załóż fundusz awaryjny

Czas wykonania: 5 minut

Załóż dodatkowe konto oszczędnościowe (np. eMax plus w mBanku), na które będziesz odkładał pieniądze na czarną godzinę – w sferze blogerów najczęściej nazywa się je funduszem awaryjnym lub funduszem bezpieczeństwa. W mBanku wykonanie takiej operacji to maksymalnie 5-minutowa rozmowa przez telefon.

Fundusz awaryjny powinien być równowartością co najmniej 3-miesięcznych wydatków. W ten sposób zapewniasz sobie podstawowe bezpieczeństwo finansowe.

3. Zautomatyzuj oszczędzanie – ustaw zlecenie stałe

Czas wykonania: 3 minuty

Działanie jest tym prostsze, im mniej wymaga wysiłku. Przelewaj nadwyżki na oddzielne konto (np. 10% dochodów) za pomocą zleceń stałych. Ustawienie takiego zlecenia to kwestia kilku minut. W ten sposób nie będziesz musiał zaprzątać sobie tym więcej głowy.

4. Pomyśl o emeryturze

Czas wykonania: 120–180 minut

Od 1 marca 2009 roku przeciętna emerytura w Polsce to 1606 zł brutto. Czy za tyle pieniędzy da się przyjemnie przeżyć emeryturę? Dla przeciętnego Polaka jest to wynagrodzenie za 40 lat ciężkiej harówki 40 godzin w tygodniu. Czy chcesz dołączyć do tych ludzi? Nie musisz. Wystarczy, że już teraz, niezależnie ile masz lat, pomyślisz o swojej emeryturze. Każde działanie jest lepsze niż jego brak.

Nieważne czy będziesz inwestował poprzez IKE, korzystał z pracowniczych programów emerytalnych czy będziesz odkładał i inwestował pieniądze sam – po prostu to rób. Jeżeli liczysz na państwo, to możesz się tylko zawieść. Zacznij od przeczytania informacji o podstawach inwestowania i sposobach odkładania na emeryturę. Poczytaj komentarze pod wpisem „Podziel się doświadczeniem: w co warto inwestować mając mało pieniędzy?”. Dziesiątki informacji znajdziesz także m.in. na blogu APP Funds, Inwestycje Giełdowe czy Finanse Domowe.

5. Zmotywuj się

Czas wykonania: 120–180 minut

Bez chęci nie ma działania, dlatego bardzo ważna jest motywacja. Możesz stworzyć tablicę motywacyjną, szczegółowo zwizualizować swoje marzenia (np. wymarzony dom), spisać swoje cele czy poczytać motywujące wpisy lub książki.

6. Doładuj się endorfinami

Czas wykonania: do woli

Endorfiny to hormony, które poprawiają samopoczucie i wywołują uczucie zadowolenia. Wydzielają się między innymi podczas śmiechu czy wysiłku fizycznego. Pogoda niekoniecznie sprzyja jeździe na rowerze czy bieganiu, ale możesz chociażby popływać na basenie lub poćwiczyć na siłowni. A pośmiać możesz się zawsze – obejrzyj komedię lub wybierz się gdzieś z przyjaciółmi.

Endorfiny wywołują pozytywny nastrój, a właśnie z takim powinniśmy zabierać się do kolejnych działań prowadzących do niezależności finansowej!

7. Stwórz dziennik lub załóż bloga

Czas wykonania: 0–30 minut

Nieważne czy będzie to dziennik w zeszycie, dziennik na komputerze czy dziennik w Internecie, warto jest zapisywać swoje przemyślenia i nowe plany. Myślę, że gdybym nie założył tego bloga, nie zrobiłbym nawet połowy rzeczy, które dzięki niemu zrobiłem. Prowadzenie bloga wymaga jednak regularności i co najmniej kilku godzin tygodniowo, nie jest więc to rozwiązanie dla każdego.

Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, żebyś notował sobie, czego się nauczyłeś i co chcesz zrobić chociażby w pliku Worda. To bardzo pomocne narzędzie, które sam stosuję zapisując swoje nowe pomysły, wnioski z popełnionych błędów i ciekawe rady przeczytane w Internecie.

8. Zacznij się uczyć lub doskonal swój język obcy

Czas wykonania: do woli

Nie da się zliczyć, ile ciekawych tekstów można przeczytać w języku angielskim, który jest chyba najbardziej popularnym językiem w całym Internecie. Jeżeli jeszcze nie znasz angielskiego, to koniecznie zabierz się do jego nauki, bo tracisz tysiące stron darmowej wiedzy, często pochodzącej od prawdziwych autorytetów. A jeżeli Twój angielski nie jest na takim poziomie, jaki sobie życzysz, to podszkol go czytając angielskie artykuły ze słownikiem online takim jak ling.pl lub translate.google.com włączonym w oddzielnej karcie.

Nie można także zapominać o dziesiątkach świetnych książek amerykańskich autorów, które nie trafiły na polski rynek. Można je dosyć tanio zdobyć dzięki istnieniu Amazon.com – trzeba jednak najpierw poznać angielski. Świat należy do inteligentnych!

9. Zapewnij sobie darmową edukację

Czas wykonania: 15 minut (zainstalowanie czytnika RSS i dodanie blogów)

W Internecie działają miliony blogów, w tym tysiące biznesowych, inwestycyjnych czy samorozwojowych. Bardzo prostym sposobem na ich łatwe śledzenie są kanały RSS. Kilka blogów o tej tematyce, które śledzę ze szczególną uwagą to między innymi:

Polskie:

AnyIdea

APP Funds

Oszczędzanie

Zarabianie na blogach

Zagraniczne:

Copyblogger

Four Hour Work Week

Steve Pavlina

Rock Star Lifestyle Design

The Life Design Project

Można także połączyć dwie rzeczy: uczę się hiszpańskiego, a czytanie interesujących artykułów w innym języku jest świetnym sposobem nauki. Znalazłem więc hiszpańskojęzycznego bloga Futuro Milionario (przyszły milioner)  i w ten sposób jednocześnie śledzę działania autorów bloga (ciekawostka: współautorka ma już 110 tysięcy euro – pewnie da się dużo od niej [za darmo!] nauczyć) i poznaję hiszpański.

10. Przygotuj plan na najbliższe miesiące

Czas wykonania: 60-180 minut

Najbardziej motywujące i efektywne są plany krótkoterminowe. Możesz stworzyć plan finansowy np. na najbliższe dziesięć lat, ale koniecznie przygotuj też plan na najbliższe parę miesięcy i zrób wszystko, aby go zrealizować. To doskonałe narzędzie pomagające w osiąganiu celów, a motywacja, która przyjdzie po realizacji jednego planu, znacząco pomoże przy realizowaniu kolejnego.

A Ty, co mądrego planujesz zrobić do końca 2009 roku?

PS. Wpis zainspirowany bardzo ciekawym artykułem Five Smart Things You Can Still Do in 2009 na blogu Copyblogger.

Kliknij i przeczytaj także:

1. 11 rzeczy, których możesz się nauczyć od Henry’ego Forda
2. Dlaczego długoterminowe planowanie nie zdaje egzaminu?
3. Prawo Parkinsona, czyli jak zrobić więcej w mniej czasu

(autor: http://www.flickr.com/photos/stuartpilbrow/)

Żeby zostać bogatym należy wydawać mniej niż się zarabia. To podstawowa zasada – nie da się zostać bogatym, jeżeli stale trwonimy swój majątek.

Zbliża się zima, a co za tym idzie zbliżają się wydatki na zimową odzież i obuwie. Od kilku tygodni zwlekałem z takimi zakupami, bo wyznaję zasadę, że lepiej kupić raz dużo, ale dobrze.

Ale istniała też druga, ważniejsza przyczyna. Październik zamknąłem dużą stratą pieniędzy, a co za tym idzie najpierw należało odrobić stratę, a dopiero potem wydać część pieniędzy. Dzięki temu, że skupiłem się na zarabianiu i uwzględniłem, że będę musiał wydać co najmniej kilkaset zł (tak jak pisałem wyżej wolę kupić raz na rok/dwa niż co kilka miesięcy) osiągnąłem lepsze wyniki niż gdybym najpierw je wydał, a dopiero potem zastanawiał się jak je odzyskać.

Zasada jest bardzo prosta: chcesz coś kupić? OK, ale najpierw na to zarób/zaoszczędź. Na grudzień, oprócz wydatków na odzież, zaplanowałem wyjazd i również postanowiłem na niego najpierw zarobić zamiast obniżać stan swojego majątku, a dopiero potem odrabiać wydane pieniądze.

Dzięki orientacji na cel w ciągu miesiąca zarobiłem tyle pieniędzy, że wróciłem do kwoty, jaką posiadałem jeszcze na początku października, czyli około 3170 zł. Ba, nawet zarobiłem więcej, bo przed zakupami mój majątek wynosił około 3250 zł.

Jaki z tego wniosek? Krótkoterminowy cel materialny wzmacnia motywację, a w efekcie poprawia nasz stan finansowy. Co by było, gdybym najpierw zrobił zakupy, a potem zaczął zarabiać na ich pokrycie?

Wątpię, żebym był wtedy tak skupiony na zarobieniu pieniędzy, bo miałbym już to, co jest mi potrzebne. A jak narzucam sobie twarde warunki, to nie ma odwrotu. Gdybym nie zarobił pieniędzy, to chodziłbym po śniegu w trampkach do czasu, aż zarobiłbym na nowe buty.

Gdyby ktoś nam zaproponował, że będzie płacił nam z góry, tzn. na początku każdego miesiąca płaci za pracę, którą będziemy wykonywać później, mocno osłabiłby naszą motywację, bo wynagrodzenie już dostaliśmy i nie musimy się o nie starać.

Podobnie rzecz ma się z zarabianiem – najpierw na coś zarób, a dopiero potem to kup. Tylko w ten sposób można bardziej docenić wartość nagrody (przekładając jej cenę na pracę), a i chroni nas to przed zrujnowaniem budżetu – jeżeli na coś nie zarobimy, to tego po prostu nie kupimy. Żadnych pożyczek, żadnego finansowania zachcianki z oszczędności – nie ma i już.

Nie ma darmowych obiadów. Najpierw zarób.

Na przyszłe spodziewane wydatki można sobie stworzyć coś takiego jak fundusz planowy. Oszczędzanie opłaca się o wiele bardziej niż zadłużanie.

A poniżej filmik, który świetnie skomentuje dzisiejszy wpis, czyli Robert Kiyosaki, jego pojęcia aktywów i pasywów znienawidzone przez finansistów oraz dlaczego nie musimy żyć skromnie:

A Ty, czy zarabiasz zanim wydasz?

Kliknij i przeczytaj także:

1. Wszystko, co powinieneś wiedzieć, zanim założysz nowego bloga – 11 pytań

1. Czy oddajesz regularnie część zarobków na cele dobroczynne?

2. Czy odkładasz regularnie część zarobków na emeryturę?

Oto wykresy:

Zacznijmy od dobroczynności. Spodziewałem się, że maksymalnie 5% czytelników oddaje regularnie część zarobków na cele dobroczynne, a jednak jest to o wiele więcej, bo aż 15%. Można zadać pytanie: a po co oddawać innym swoje pieniądze? Odpowiedź zawarłem we wpisie Potęga filantropii. Cieszę się, że aż 15% czytelników zmienia świat na lepsze, nawet i w skali mikro.

Drugie pytanie dotyczyło oszczędzania, a konkretniej oszczędzania na emeryturę. Spodziewałem się, że większość czytelników oszczędza na emeryturę, ale jednak okazało się, że wychodzi po połowie.

Ostatnie pomysły na zmniejszanie deficytu budżetowego kosztem emerytur potwierdzają, że nie należy liczyć na państwo, ale na siebie. Jeżeli ktoś chce sobie zagwarantować biedowanie na emeryturze, to niech nic nie odkłada. 1606 zł miesięcznie brutto – tyle obecnie wynosi przeciętna emerytura. Na Zachodzie emeryci wyruszają w podróże i aktywnie wypoczywają. W Polsce zostaje telewizor i spacer do lekarza i z powrotem. To samo czeka każdego, kto nie zadba już teraz o swoją przyszłość. Im szybciej się zaczyna, tym lepiej w przyszłości.

I tym ważnym wnioskiem kończę dzisiejszy wpis podsumowujący ankietę, a kolejny artykuł, z powodu długości dzisiejszego, już pojutrze.

Dodałem w panelu bocznym nową ankietę. Tym razem pytanie brzmi: czy jesteś lub byłeś właścicielem firmy? Sprawdźmy, ilu mamy przedsiębiorczych czytelników.

Kliknij i przeczytaj także:

1. Jak szybko można zarobić 1 milion złotych – wyniki
2. Dlaczego warto odkładać na oddzielnych kontach?

Z natury nie lubię świąt, ale skoro 31 października mianowano Światowym Dniem Oszczędzania, to mam świetną okazję, żeby coś napisać na ten temat.

Znalazłem informację, że od 1 marca 2009 roku przeciętna emerytura w Polsce to 1606 zł brutto. Jak wiadomo, zapewne jest to dość zawyżona kwota, ponieważ nieliczni wybrańcy otrzymują o wiele wyższe emerytury.

Z ankiety znajdującej się w prawym panelu bocznym wynika, że około 50% głosujących oszczędza na emeryturę.

Warto, aby osoby, które nie odkładają, zadały sobie postawione w tytule pytanie: „czy chcę żyć na emeryturze za 1606 zł miesięcznie?”.

Już niedługo Polacy będą zmuszeni pracować do 67 roku życia, zanim będą mogli przejść na emeryturę. Dla przeciętnego Polaka oznacza to, że wymarzony „spokój na emeryturze” odsuwa się o kolejne kilka lat.

Mnie perspektywa pracowania do starości nie cieszy, zresztą z tego powodu założyłem bloga.

Niedawno ktoś mnie zapytał, czy w ogóle jest możliwe zostać w Polsce milionerem nie oszukując. Oczywiście, że tak.

Prosty zabieg inwestowania przez 40 lat 10% dochodów na 10% netto rocznie dla osoby zarabiającej średnio 2000 zł netto miesięcznie przez całe życie oznacza odłożenie ponad 1,2 miliona złotych. Ktoś zapyta: a inflacja? Nawet jak obniży wartość tych pieniędzy o 3/4 to i tak lepiej mieć 300 tysięcy dzisiejszych złotych niż ich nie mieć prawda?

Pytanie numer dwa: czy 10% dochodów to dużo? Jak je zaoszczędzić?

Podstawy oszczędzania w 4 prostych krokach

Notuj wydatki

Całe życie? Niekoniecznie. Wystarczy jeden miesiąc notowania wydatków, by zauważyć na co wydajemy najwięcej, gdzie można poszukać oszczędności (np. korzystając z porównywarek cenowych), z czego można zrezygnować. Do tego dowiadujemy się, ile miesięcznie wydajemy i możemy na tej podstawie określić wielkość funduszu awaryjnego (powinien starczyć na minimum 3 miesiące życia).

Wyeliminuj czynnik, na który wydajesz za dużo pieniędzy

David Bach, autor „The Automatic Millionaire: A Powerful One-Step Plan to Live and Finish Rich” (po polsku dziwaczne tłumaczenie „Ruchome schody do fortuny”) pisze o czynniku latte, który poruszył na swoim blogu oszczedzanie.net Paweł Kata.

Chodzi o jakiś stały nawyk kupowania czegoś, z czego można zrezygnować. Może to być kupowanie książek, które po jednym przeczytaniu odkładamy na półkę, częste jedzenie w fast foodach, dojeżdżanie autobusem tam, gdzie możemy szybciej i wygodniej (przynajmniej w dobrą pogodę) dojechać rowerem.

Jeżeli uda Ci się zaoszczędzić chociaż 5 zł dziennie, to miesięcznie zaoszczędzasz 150 zł.

Oszczędzanie nie ma być niewygodne – jeżeli coś jest Tobie niezbędne, to nie rezygnuj z tego.

Zautomatyzuj

Banki oferują możliwość ustawienia zleceń stałych. Kiedy tylko na Twoje konto trafi pensja, np. 200 złotych będzie automatycznie przelewane na rachunek oszczędnościowy. Zadbaj o to, żeby pieniądze odłożone na emeryturę były inwestowane, a nie konsumowane. O wiele łatwiej wydać pieniądze, które leżą na tym samym koncie co te przeznaczone do konsumpcji, stąd bardzo ważne jest przelewanie na oddzielny rachunek. A automatyzacja pozwala na łatwiejsze przyzwyczajenie się do płacenia na początku sobie.

Planuj zakupy

Zawsze przygotowuj kartkę z listą zakupów. Ustal również kwotę powyżej której nie decydujesz się na zakup, zanim nie zastanowisz się nad tym co najmniej 24 godziny. Z badań W. L. Wilke przeprowadzonych w 1994 roku wynika, że 52% zakupów to zakupy niezaplanowane. To właśnie tutaj wiele pieniędzy najszybciej znika. Nie będą wtedy na Ciebie działać reklamy w stylu „Nowy odkurzacz za 699 zł! Normalna cena to 999 zł”. 24 godziny pozwolą na zastanowienie się, czy naprawdę jest nam potrzebny nowy odkurzacz. Jeżeli stary działa w porządku, to nie warto kupować nowego tylko dlatego, że jest taniej.

Powyższe rady to absolutne podstawy oszczędzania. Można by jeszcze dołożyć wiele wskazówek, ale uważam, że te zasady są najważniejsze.

I ważne przypomnienie na koniec: oszczędny nie znaczy skąpy. Nie bądź „nadoszczędny”. Jeżeli masz do wyboru wspaniałą wycieczkę za niesamowicie okazyjną cenę (i masz na nią pieniądze) lub zaoszczędzenie jej równowartości (np. 500 zł) to jedź. Nie warto odkładać wszystkiego na później, bo możemy tego już nigdy nie doświadczyć.

Jakie zasady oszczędzania uważasz za najważniejsze? Które z nich pozwalają Ci najwięcej zaoszczędzić?

Kliknij i przeczytaj także:

1. Oszczędzanie i dobroczynność – wyniki ankiety
2. Jeśli chcesz być bogaty szybciej niż na starość… (cz. 2)

(autor: http://www.flickr.com/photos/vinish/)

Do napisania tego wpisu zainspirował mnie komentarz Krzyśka G., który zapytał po co dzielić kapitał na tzw. fundusze, np. na emeryturę, rozrywkę, cele dobroczynne i tak dalej.

Zbiegło się to także z moją decyzją o wprowadzeniu większej kontroli nad moimi finansami. Wczoraj otworzyłem sobie trzy nowe rachunki oszczędnościowe, razem mam teraz cztery (oprócz walutowych). Każdy będzie przeznaczony na coś innego – jeden na emeryturę, drugi jako fundusz bezpieczeństwa, trzeci jako rachunek bieżący (jeżeli tymczasowo nie korzystamy z pieniędzy, to powinniśmy je trzymać na rachunku oprocentowanym), a czwarty w zależności od potrzeb będzie przeznaczany m.in. na cele edukacyjne (np. książki), chociaż akurat na tym nie oszczędzam i jak czegoś potrzebuję to od razu to kupuję. O ostatnim z tych funduszy opublikowałem wpis: Twój kapitał to Twoja głowa – stwórz fundusz rozwojowy.

Wpisy o tak zwanych funduszach oszczędnościowych (czy jakkolwiek inaczej to nazywać) pojawiły się już na zaprzyjaźnionym blogu oszczedzanie.net. Wpis je podsumowujący znajduje się tutaj: Fundusze oszczędnościowe – podsumowanie.

Ogółem pisząc są to oddzielne rachunki oszczędnościowe, z których każdy jest przeznaczony na inny konkretny cel. Nie chcę dublować tego co napisał tam Paweł, dodam tylko nieco zdań z mojego punktu widzenia.

3 powody, dla których warto odkładać na oddzielnych kontach

1. Bezpieczeństwo teraz

Służy do tego między innymi fundusz awaryjny, który był wielokrotnie opisywany na wielu blogach. Ten temat poruszyłem pokrótce i ja, ponieważ uważam to za bardzo ważne zagadnienie: Jeśli nie stworzysz teraz funduszu awaryjnego, będziesz tego później żałował.

Ostatecznie jakiś czas po opublikowaniu tamtego wpisu zlikwidowałem ten fundusz, bo wolałem jak najwięcej reinwestować. Innym powodem było to, że nie muszę się sam utrzymywać.

To jednak głupie podejście – fundusz awaryjny buduje się na przyszłość – jeżeli dzisiaj zacznę odkładać, za kilkanaście/kilkadziesiąt miesięcy będę miał już zapewnione środki na utrzymanie się przez co najmniej kilka miesięcy.

To jedna z prawidłowości budowania takich funduszy – im szybciej zaczniemy, tym lepiej.

Fundusz awaryjny nie powinien być wykorzystywany do żadnych innych celów jak ważne losowe wydatki.

2. Bezpieczeństwo w przyszłości

Być może dla niektórych dziwne jest, że w wieku 19 lat zaczynam odkładać na emeryturę, ale jak napisałem wyżej, im wcześniej tym lepiej. Ta emerytura to taki dodatek: moim głównym celem jest przecież milion przed 27 rokiem życia. Oddzielny fundusz założyłem po to, żeby zawsze być podwójnie ubezpieczonym. Wszyscy chyba wiedzą, że w Polsce przeciętny emeryt nie dostaje więcej niż 2000 złotych brutto, a dla wielu i taka kwota jest marzeniem. Powinniśmy więc zawsze dodatkowo ubezpieczyć się na przyszłość. 10% dochodów to nie tak dużo, jeżeli potrafimy dobrze kontrolować nasze finanse.

3. Kontrola

Mając dokładnie podzielone gdzie co kiedy trafia, możemy skupić się na pomnażaniu reszty majątku. Wiemy, że np. 10% zawsze idzie na naszą przyszłą emeryturę, 10% zawsze odkładamy na nasze przyszłe wakacje i tak dalej. Dzięki temu łatwiej powstrzymać się przed wzięciem kredytu konsumpcyjnego – bo możemy sobie łatwo obliczyć za jaki czas zbierzemy sumę, której potrzebujemy.

Przykładowa sytuacja: Kowalski ma na jednym koncie 30 tysięcy złotych. Pracuje na etacie, po godzinach inwestuje. Usłyszał o świetnej okazji – może sporo zarobić. Postanawia zainwestować swój kapitał, bo to „taka pewna inwestycja”, a zresztą co miesiąc dostaje pensję. Okazuje się, że okazja nie była taka wspaniała i traci połowę pieniędzy, a reszta środków jest zablokowana przez najbliższe miesiące. Na domiar złego wskutek cięć zostaje zwolniony z pracy. Sytuacja nie jest wesoła.

A co, gdyby Kowalski stworzył sobie fundusze?

Oto druga sytuacja.

10% dochodów Kowalski oddaje na fundusz bezpieczeństwa, kolejne 10% na emeryturę, 7% na „zwykłe inwestycje” i 3% na „wyjątkowe okazje inwestycyjne”. Ustalił, że nie może nic wypłacać z funduszu emerytalnego przed 55 rokiem życia (obliczył sobie, że do tego wieku będzie mógł przejść na emeryturę), a fundusz bezpieczeństwa używa tylko w przypadku ciężkich losowych wydatków.

Powiedzmy, że w ten sposób zebrał po 10 000 zł na funduszu emerytalnym i bezpieczeństwa, 7000 zł na funduszu „zwykłych inwestycji”, a 3000 zł ma na cele „unikalnych okazji”.

Kowalski słyszy o świetnej okazji inwestycyjnej, która okazuje się niewypałem. Zainwestował jednak nie cały swój majątek, ale tylko 3000 zł. Jest to więc mała część jego majątku.

Kowalskiego dotykają cięcia i nagle zostaje bezrobotny. Ma jednak odłożone na funduszu awaryjnym 10 tysięcy złotych, które pozwolą mu utrzymać się przez kilka miesięcy bez pensji. W razie potrzeby przetransferuje środki z funduszu „zwykłych inwestycji” na potrzeby bieżące.

Oto i cała idea dzielenia kapitału na fundusze. Nie zawsze warto gonić za największym zyskiem reinwestując wszystko co się da w jak najbardziej zyskowne, ale i ryzykowne inwestycje. Potrzebne jest także bezpieczeństwo finansowe, bo nie da się być niezależnym finansowo bez bezpieczeństwa finansowego, co dobrze opisał yossarian we wpisie „Poziomy bezpieczeństwa finansowego”.

Miałem kiedyś inne podejście do tego zagadnienia – „po co mi to, trzeba jak najszybciej pomnażać swój majątek, a tak tylko spowalniam przyrost majątku”.  To jednak zwykła nieodpowiedzialność. Lepiej poświęcić na gromadzenie majątku więcej czasu, ale być pewnym, że w czasie dążenia do niezależności finansowej będziemy bezpieczni finansowo.

Nie można zapominać o ubezpieczeniu się, bo nie da się przewidzieć co nas spotka w życiu. Dodatkowym plusem jest oczywiście większy spokój ducha, a czy nie z tym kojarzy się Wam niezależność finansowa?

PS. Jak widzicie pojawiło się we wpisie coś nowego, a mianowicie ramka „działanie”. Wprowadzam takie rozwiązanie, bo zauważyłem, że tak długo jak za czytaniem nie idzie działanie, tak długo czytanie nie ma prawie żadnego sensu.  Chociaż  piszę wpisy na różne tematy, to nie do wszystkich rad się stosuję – gubią się w gąszczu wiedzy z wielu książek, które pochłaniam w każdym miesiącu. Taka ramka pozwoli mi łatwiej zapamiętać co mam zrobić i mam nadzieję, że także chociaż część czytelników dzięki takiemu rozwiązaniu zacznie wprowadzać w swoje życie zmiany.

Kliknij i przeczytaj także:

1. Jeśli nie stworzysz teraz funduszu awaryjnego, będziesz tego później żałował
2. 10 mądrych rzeczy, które możesz zrobić jeszcze w 2009 roku
3. Czy chcesz żyć za 1606 zł miesięcznie?

(autor: http://www.flickr.com/photos/saad/)

Zastanawiałem się ostatnio skąd mogę wziąć pieniądze na inwestycje jeżeli jestem studentem na trybie dziennym. Nie mogę pracować na cały etat (i nie chcę), pracę na część etatu też trudno znaleźć. Pozostają zlecenia albo praca tymczasowa, ale to również nie jest pewne. Astakos przypomniał mi o ciekawym rozwiązaniu – kredycie studenckim.

Podstawowe warunki takiego kredytu to:

1. Oprocentowanie w wysokości połowy stopy redyskonta weksli (aktualnie stopa redyskonta weksli to 3,75%, więc dla osób, które zaczynają teraz spłatę oprocentowanie kredytu studenckiego to 1,875%).

2. Wypłata w miesięcznych transzach 400 albo 600 zł.

3. Kredyt otrzymuje się przez 10 miesięcy w roku. Okres spłaty rozpoczyna się 2 lata po zakończeniu studiów.

4. Jako zabezpieczenie kredytu wystarczy poręczenie, np. rodziców.

Już więc widać co w tym takiego fascynującego. Oprocentowanie jest o wiele niższe od najgorszych ofert lokat bankowych czy rachunków oszczędnościowych, bo część kosztów oprocentowania finansuje budżet państwa.

Nie interesowałem się nigdy specjalnie tematyką kredytową, bo dla mnie kredyt oznacza zadłużenie = brak bezpieczeństwa finansowego i dodatkowy stres.

Jednak nie każdy kredyt to głupi pomysł. W uproszczeniu: kluczem jest tutaj dźwignia finansowa, czyli dofinansowanie kapitałem obcym, kiedy możemy liczyć na wyższy zwrot z inwestycji niż koszt kredytu.

Ten kredyt jest więc bardzo atrakcyjny, bo oprocentowanie jest na tyle niskie, że można na nim dobrze zarobić.

W jaki sposób?

3 sposoby na wykorzystanie kredytu studenckiego

Posługuję się kalkulatorem z tej strony. Nie wiem czy dobrze działa, ale raczej powinien chociaż w przybliżeniu pokazać ile taki kredyt kosztuje.

Obliczenia wykonuję dla studenta drugiego roku.

Jako kwotę kredytu wpisuję 24 000 zł (wniosek o transzę 600 zł przed 40 miesięcy). Jako oprocentowanie podaję 2% (załóżmy, że taka będzie połowa stopy redyskonta weksli za kilka lat). Ze strony PKO BP: „liczba rat spłaty kredytu stanowi dwukrotność liczby wypłaconych rat kredytu”. Podaję więc liczbę 80.

Spłata trwa więc dosyć długo, bo aż 6 lat i 8 miesięcy. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, żeby kredyt spłacić od razu po 2 latach od zakończenia studiów. Dzięki temu zwrócimy tyle ile pobraliśmy i nic więcej (bo odsetki w czasie pobierania kredytu są pokrywane przez państwo).

Wniosek należy złożyć do 15 listopada, a decyzja jest podejmowana w styczniu lub lutym.

PKO BP pobiera prowizję od każdej transzy w wysokości 1% dla osób nieposiadających u nich konta. Od każdych 600 zł PKO kasuje 6 zł dla siebie, razem więc zabiera przez 40 miesięcy 240 zł.

Po obliczeniu wychodzi, że pożyczając łącznie 24 tysiące złotych, trzeba spłacić o 1620 zł więcej (+240 zł prowizje), łącznie 25860 zł.

Kredyt może być umorzony w 20% (dla najlepszych studentów), można go także, jak wspomniałem wcześniej, spłacić przed terminem bez dodatkowych opłat i odsetek.

Oto trzy proste opcje. Wszystkie, jakie wymyśliłem, polegają na tym, że spłacamy całą kwotę kredytu 2 lata po zakończeniu studiów, bez odsetek i innych opłat. Pożyczamy 24 tysiące złotych i tyle oddajemy zostawiając wszystkie zyski dla siebie.

1. Dla leniwych

Najprostszym rozwiązaniem jest po prostu przelewać transzę kredytu na rachunek oszczędnościowy.

Możemy na tym zarobić co najmniej kilka tysięcy złotych, a praca jest żadna – wystarczy podać we wniosku numer naszego rachunku oszczędnościowego i to wszystko. Z racji, że obliczenie zysku jest mocno skomplikowane (transze są wypłacane przez 10 miesięcy, kalkulatory internetowe z reguły nie uwzględniają podatku Belki) nie podaję dokładnej kwoty.

2. Dla liczących na większy zysk przy dużym bezpieczeństwie

Można skonstruować sobie coś podobnego do produktu strukturyzowanego – odłożyć 90-95% na rachunek oszczędnościowy, a pozostałą kwotę przeznaczać na inwestycje wysokiego ryzyka, np. opcje czy pożyczki społecznościowe. Należy tylko się upewnić, że ostatecznie kwota na rachunku oszczędnościowym na koniec będzie co najmniej tak wysoka jak kwota kredytu. W najgorszym wypadku, gdy nic nie zyskasz (oprócz doświadczenia), nic nie stracisz (bo pieniądze z rachunku oszczędnościowego razem zarobią tyle, ile musisz zwrócić).

3. Dla ryzykantów

Wprawdzie transze nie są zbyt wysokie, ale można uzbierać kilka tysięcy i wykorzystać je do założenia własnego biznesu, inwestowania na giełdzie (odsyłam na blogi APP Funds i mInwestycje) czy w pożyczki społecznościowe (odsyłam na bloga Pożyczki 2.0). Należy jednak zadbać, żeby portfel nie opierał się na samych ryzykownych inwestycjach, bo jak stracimy to kredyt może nas zaboleć. Kluczem jest dywersyfikacja, ale o budowaniu portfela o wiele więcej dowiecie się na wspomnianych blogach.

Przy braniu każdego kredytu warto pamiętać o rozwadze i nauczyć się kontrolować swoje finanse, o czym możecie wiele przeczytać na blogu Oszczędzanie oraz Finanse domowe.

Z pewnością wadą jest jednak, że „coś” wisi nam nad głową. To jednak wada każdego kredytu.

Czy ktoś z czytelników skorzystał z kredytu studenckiego? W jaki sposób go wykorzystujesz/wykorzystałeś?

Kliknij i przeczytaj także:

1. Programy partnerskie: Aukcje Kredytowe
2. Jak osiągać cele w 3 krokach: jedyny poradnik, którego potrzebujesz
3. Czy jesteś odpowiedzialny?

(autor: http://www.flickr.com/photos/papalars/)

Kupiłeś kiedyś cokolwiek za cenę znacznie wyższą niż przeciętna? Jak się wtedy czułeś? Dlaczego podjąłeś taką decyzję? Czy byłeś z niej zadowolony?

Donald Trump jest znany ze swojego wystawnego życia. Podobno kiedyś twierdził, że głupotą jest kupować buty czy garnitur za 1000 dolarów, kiedy za 100 dolarów można już kupić porządne. Było tak już wtedy, kiedy mógł sobie pozwolić nawet na te znacznie droższe. Pewnego dnia zdecydował się jednak kupić droższe obuwie. Okazało się, że było znacznie lepszej jakości. Od tamtego czasu Donald Trump jest znany z wystawnego życia i kojarzony z luksusem.

Co się zmieniło? Czy naprawdę różnica była taka spora, że Donald Trump postanowił nigdy więcej nie kupować tanich produktów? Nie, to nie był jedyny powód. Trump popiera teorię, według której, żeby być grubą rybą, musisz wyglądać i czuć się jak gruba ryba. Kiedy łatwiej będzie ci przyciągać bogactwo – kiedy będziesz szedł na kompromis przy ważniejszych zakupach czy kiedy będziesz kupował to, czego pragniesz?

Jeżeli musisz kupić garnitur, możesz wybrać produkt tani albo zlecić szycie na miarę. Nie patrz na cenę, ale na satysfakcję – która decyzja przyniesie Ci jej więcej? Jest oczywiste, że w garniturze szytym na miarę będziesz się czuł i prezentował o wiele lepiej. Weź także pod uwagę, że w dłuższym okresie lepsza jakość zawsze oznacza większą oszczędność.

Niezbędność a zachcianka

Ważna uwaga – w żadnym wypadku nie chodzi mi o zadłużanie się w celu natychmiastowego zadowolenia. Podobnie, jeżeli nie stać Cię na lepsze jakościowo buty, ale bardzo potrzebujesz nowego obuwia, to kup tańsze. Najprostszym rozwiązaniem jest po prostu kupowanie mniej, ale tylko tego, czego pragniemy i co jest nam naprawdę niezbędne. Dzięki temu żaden zakup nie będzie nietrafiony, a do tego dostarczy nam poczucia obfitości – „zasługuję na dobre jakościowo produkty”, „otacza mnie obfitość”, „mam to, czego chcę”. Z takim nastawieniem łatwiej będzie osiągać te większe cele, jak na przykład niezależność finansową.

Pojęcie niezbędności jest bardzo szerokie. Najprościej to wytłumaczyć prostym przykładem: zazwyczaj ludzie noszą zaledwie kilkanaście procent odzieży ze swojej garderoby. Skoro tak, to wszystkie ubrania, które nie były noszone na przykład w ciągu ostatnich trzech miesięcy były zbędne. Najczęściej były kupione tylko dlatego, że „była promocja”, „nie mogłem sobie odpuścić takiej wyprzedaży” i tak dalej. Kupuj tylko to, czego potrzebujesz na co dzień albo konkretną okazję. Jeżeli zakup jest potrzebny, ale nie tak pilny, to poczekaj aż będzie po sezonie i kup upatrzony towar taniej na wyprzedaży.

Doskonałym przykładem mądrej oszczędności jest zakup sprzętu komputerowego. Możesz kupić tańszy komputer za małe pieniądze, który będzie powodował problemy i szybko stanie się przestarzały lub kupić droższy, profesjonalny sprzęt, który posłuży Ci bardzo długo i prawdopodobnie zaoszczędzi wiele czasu i pieniędzy, szczególnie jeżeli to Twoje miejsce pracy.

Rozpatrzmy prosty przykład: musisz kupić buty zimowe. Masz do dyspozycji 300 zł. Jedne kosztują 300 zł, ale niesamowicie Ci się podobają. Drugie kosztują 100 zł, ale nie przemawiają do Ciebie tak bardzo. Obie pary wyglądają na podobnie wykonane. Jaką podejmiesz decyzję? W myśl zasad oszczędności powinieneś kupić buty za 100 zł, skoro na pierwszy rzut oka prezentują podobną jakość. Nie będziesz jednak wtedy w pełni zadowolony, jeżeli do Ciebie nie przemawiają, prawda? Dodatkowo, prawdopodobnie pod ceną 300 zł kryje się coś więcej niż znaczek firmowy. W butach za 100 zł przechodzisz tylko jeden sezon, w butach za 300 zł zazwyczaj o wiele dłużej.

Błędne pojęcie oszczędności

Oszczędność to sztuka wyboru. Czy kupowanie drogich produktów to według Ciebie marnotrawstwo? Oszczędność często kojarzona jest z tanim życiem – kupowaniem odzieży z drugiej ręki, szukaniem najniższej ceny produktu i tak dalej. Najczęściej okazuje się jednak, że w ten sposób więcej tracimy niż zyskujemy – obuwie za 30 zł niszczy się po kilku miesiącach, obuwie za 200 zł można nosić nawet i kilka lat i to niezależnie od pory roku. Jeżeli jednak możesz kupić dokładnie ten sam produkt znacznie taniej dzięki korzystaniu z porównywarek cenowych, to oczywiście należy z tego korzystać.

Kupowałem kiedyś buty za kilkadziesiąt złotych i były mi totalnie obojętne. Nie dość, że o nie nie dbałem (bo były tanie, a im łatwiej coś zdobyliśmy, tym mniej coś cenimy), to po kilku miesiącach wyglądały tragicznie. Pewnego dnia jednak zdecydowałem się na droższe, kosztujące około 150 zł obuwie. Nie dość, że po otwarciu paczki (polecam kupno w sklepach internetowych, zazwyczaj ceny tego samego produktu są niższe) okazało się, że wyglądają jeszcze lepiej niż na zdjęciach, to bardzo długo mi służyły. Każdego dnia jak je zakładałem to byłem zadowolony, że mam takie buty. To była decyzja, która każdego dnia dostarczała mi poczucia obfitości. Od tamtego czasu zdecydowałem się kupować tylko to, co w pełni mi odpowiada. Uwzględniam cenę, ale nie jest ona fundamentem mojej decyzji.

Mam być rozrzutny?

To nie znaczy jednak, że warto kupować wszystko za najwyższą cenę i że ja zawsze tak robię. Jest pewna granica, której nie przekraczam – na przykład obuwie za 400 czy 500 zł to dla mnie za wysoka cena. Mam bardzo mało ubrań, ale z każdego jestem bardzo zadowolony, czy to były spodnie kupione po przecenie za 15 zł (a poprzednia cena wynosiła ponad 100 zł), czy markowe trampki kupione za 200 zł, chociaż mogłem kupić podróbki za 20 zł.

Zazwyczaj różnica w jakości jest bardzo zauważalna. Jeżeli jednak zawiedziemy się jakością, droższe produkty łatwiej reklamować, o ile sklep jest profesjonalny. Jeżeli kupujemy droższy towar, to wymagamy lepszej jakości. Odpowiedzialny sprzedawca bez problemu wymienia lub zwraca pieniądze za towar, który tych oczekiwań nie spełnił.

Oszczędność jest dobra, ale przesadna jest źródłem straty, a nie zysku. To, co chciałem przekazać w tym wpisie, to trzy rzeczy:

– jeżeli możesz, wybieraj produkty, które Cię w pełni satysfakcjonują

– droższy, ale lepszy jakościowo produkt to nie strata pieniędzy, ale prawdziwa oszczędność

– porównuj ceny i rozważaj dokładnie każdy zakup

Jeżeli więc będziesz się kiedyś zastanawiać czy wybrać droższy, ale w pełni odpowiadający ci produkt, czy tańszy, ale niekoniecznie taki jaki byś chciał, to przypomnij sobie słowa, wokół których toczy się cały film The Secret (jeżeli go nie widziałeś, to koniecznie obejrzyj): „podobne przyciąga podobne”. Jeżeli będziesz odczuwał na co dzień obfitość, to będziesz jej przyciągał więcej. A czym jest niezależność finansowa, jeżeli nie bezpieczeństwem finansowym i obfitością na co dzień?

Zachęcam do dyskusji – co myślisz o markowych produktach? Czy jakość zawsze usprawiedliwia cenę? Czy oszczędzanie na jakości to dobry pomysł? Jakie masz doświadczenia z droższymi produktami?

Powyższy wpis jest tylko wprowadzeniem do kwestii „poczucia obfitości”. To szerszy temat wart poruszenia w przyszłych wpisach.

Wpis częściowo zainspirowany wpisem „Overcoming Cheapness” na blogu Steve’a Pavliny.