W pierwszym numerze znajdziecie artykuły między innymi o IKE, funduszach inwestycyjnych, ETF-ach, a także o bardziej skomplikowanych tematach w rodzaju „Dyskryminacyjnych modeli wykrywania zagrożeń w działalności gospodarczej” czy „Hedgingu walutowego w firmie”. Jest to więc czasopismo skierowane zarówno do początkujących jak i do bardziej doświadczonych czytelników.

Również zostałem zaproszony do grona redaktorów Equity Magazine i efektem są dwa artykuły mojego autorstwa. W pierwszym, o efektywności, opisałem zasadę 80/20 i wyjaśniłem, dlaczego nadawanie priorytetów jest tak ważne w codziennej pracy. W drugim opisałem jak wyszukiwać tanie loty (tak, ten „dodatek specjalny” to moja sprawka) pokazując to na przykładzie lotu do Wenecji i z powrotem. Kto chce polecieć do Wenecji i z powrotem za 68 zł? Zapraszam do lektury artykułu. Niestety na opisany przeze mnie lot bilety zostały już wykupione, ale po jego lekturze nie będziesz miał problemów, żeby samemu wyszukać podobny lot.

Inwestycja w wiedzę zawsze przynosi zysk – pobierz i sprawdź!

Co uważasz o tej inicjatywie? Jakich artykułów poszukujesz w takim czasopiśmie?

Kliknij i przeczytaj także:

1. Szukasz darmowego wideo kursu o internet marketingu?
2. Equity magazine – drugi numer

Jak osiągnąć więcej skupiając się na mniejszości? O tym w dzisiejszym wpisie – gwarantuję Ci, że dobre zastosowanie tej zasady znacząco poprawi Twoje życie.

W poprzednim wpisie opisałem czym jest zasada 80/20 i jak działa. Obiecałem także, że dzisiaj opiszę przykłady z życia – w jaki sposób można wykorzystać zasadę 80/20, aby ulepszyć swoje życie. Tak jak wspominałem w poprzednim wpisie nie będę opisywał jej zastosowania w biznesie, bo nie jestem doradcą biznesowym. Zastosowanie jej w biznesie wymaga szczegółowej analizy – wszystkie działania podjęte bez przeanalizowania sytuacji mogą się źle skończyć. Dlatego zainteresowanych odsyłam do książki – Richard Koch, „The 80/20 Principle”. Czas na wspomniane sposoby. Niektóre z nich wymagają dłuższego omówienia i zapewne znajdzie się dla nich za jakiś czas osobny wpis.

1. Szczęście

80% szczęścia pochodzi z 20% czasu. Pozostałe 80% czasu tylko w 20% przyczynia się do naszego szczęścia. Brzmi trochę abstrakcyjnie, ale wystarczy to podzielić na okresy i zrozumie się o co chodzi. Podziel swoje życie na miesiące, miesiące na tygodnie, tygodnie na dni, dni na pory dnia. Większość ludzi (ale nie wszyscy, bo niektórzy nieświadomie lub świadomie stosują zasadę 80/20 maksymalizując okresy szczęścia i minimalizując te, które mało się do niego przyczyniają) podlega podobnej proporcji.

Dla większości ludzi weekendy, czyli około 30% tygodnia, to najszczęśliwsze okresy i mogą odpowiadać np. za 80% szczęścia przez cały tydzień. Pytanie: jak rozszerzyć weekendy? Odpowiedź: zorganizować sobie pracę tak, żeby zajmowała mniej czasu. Łatwo pisać, trudniej zrobić. Wiem o tym – ale gdzie wola, tam sposób.

Skup się na tych 20%, które dają 80% wartości. Co nie znaczy, że masz dokładnie kopiować te same działania, ale ogólną aktywność. Najlepiej czułeś się podczas ostatnich podróży? Może to podróżowanie daje Ci wysoki poziom szczęścia? Postąp tak z innymi zajęciami, a dowiesz się, co najbardziej wpływa na Twoje szczęście. Ideałem jest rozszerzyć te 20% do 100% czasu, ale wymaga to kompletnej transformacji stylu życia. Ale chyba o tym jest ten blog, prawda?

2. Nauka – formalne wykształcenie

20% zagadnień z zadanego materiału będzie stanowić 80% egzaminu. Ta proporcja powtarza się baaaardzo często – wiem o tym dobrze, bo prawie wszystkie egzaminy zaliczyłem właśnie dzięki stosowaniu tej zasady. Dowiedz się, jakie pytania/zadania były na egzaminie/kolokwium rok temu i naucz się ich. Potem przejrzyj notatki, zaznacz najważniejsze fragmenty i skup się na nich. Dopiero jak będziesz je umiał w zadowalającym stopniu to zabierz się za mniej ważne fragmenty albo je zignoruj – prawdopodobnie i tak zaliczysz.

Ocena na studiach nie zależy od wiedzy. Nawet Richard Koch, biznesmen, autor wspomnianego „The 80/20 Principle” i wielu innych książek usłyszał od tutora (taki odpowiednik polskiego opiekuna roku) na początku swoich studiów na Oxfordzie, żeby nie chodził na wykłady, bo szybciej czyta się książki.

I ten sam tutor  powiedział mu, że nigdy nie czyta się książki akademickiej od okładki do okładki (chyba, że dla przyjemności), ale przegląda się o czym jest, czyta podsumowanie, wprowadzenie i jeszcze raz podsumowanie, a potem inne ciekawe fragmenty. 80% wartości książki znajduje się w 20% książki i można przyswoić tę wiedzę w 20% czasu, który przeciętny człowiek poświęciłby na jej przeczytanie od okładki do okładki.

3. Nauka – języki obce

20% słów jest stosowanych podczas 80% rozmów i stanowi 80% tekstów. W praktyce potrzeba nawet o wiele mniej słów. Znajomość 1000 najczęściej stosowanych słów w danym języku pozwala na podstawową komunikację. Oczywiście nie zbudujesz za ich pomocą dobrych zdań, póki nie poznasz gramatyki. Jednak na początku warto poznać najczęściej stosowane słowa, aby później móc budować zdania, które będzie się wymawiać, słyszeć lub czytać najczęściej.

Doskonały sposób nauki takich słów nie musi koniecznie polegać na ich wkuwaniu jedno po drugim. Wg badań trzeba napotkać na dane obce słowo około 10 razy, żeby utrwaliło się na stałe. Na początkowym etapie można słuchać kursów audio lub podcastów, oglądać proste filmy edukacyjne z danym językiem albo czytać artykuły z włączonym słownikiem. No i oczywiście robić to z pasji, a nie z przymusu.

4. Inwestowanie na giełdzie

20% akcji w portfelu jest odpowiedzialne za 80% całkowitego zysku. Na wszystkich blogach, we wszystkich książkach i na wszystkich kursach będziesz słyszał magiczne zdanie „tnij straty, pozwól rosnąć zyskom”. I to święta prawda. W przeciętnym portfelu są supergwiazdy i spółki, które powodują straty. Kluczem jest jak najwięcej wycisnąć z supergwiazd, a pozbywać się tych drugich.

5. Osiągnięcia

20% działań prowadzi do 80% osiągnięć. Skup się na tych momentach, w których jesteś najbardziej produktywny i wykorzystuj je do maksimum. Jeżeli podwoisz te 20% czasu, kiedy jesteś najbardziej produktywny, osiągniesz niesamowite efekty, i to pracując mniej. Ograniczaj także te momenty podczas pracy, które powodują niską produktywność lub jej brak. Pamiętaj, że każdy może być w czymś dobry, ale nikt nie jest dobry we wszystkim. Wybierz te działania, które wychodzą Ci najlepiej i skup się na nich – w tych działaniach jesteś o wiele bardziej produktywny niż inni ludzie.

6. Życie społeczne

80% wartości ze stosunków międzyludzkich pochodzi od 20% stosunków międzyludzkich (przepraszam, nie mogę znaleźć łatwiejszych słów). Możesz znać wiele ludzi, ale najprawdopodobniej najbardziej lubisz spędzać czas z najbliższymi, znanymi od dawna, przyjaciółmi (20% stosunków międzyludzkich), którzy dają 80% wartości. Dlatego powinieneś skupiać się na tym, żeby to ich obdarzać największą uwagą. Ale oczywiście nie zamykać się na nowe znajomości.

7. Oszczędzanie

20% przecieków finansowych powoduje 80% niepotrzebnych wydatków. Nie staraj się załatać dziury finansowej, przez którą tracisz 50 zł rocznie, jeżeli masz nawyk, przez który tracisz 50 zł miesięcznie. Najpierw kluczowe przecieki, potem te mniejsze. Skontroluj swoje miesięcznie wydatki i odkryj, które 20% odpowiada za 80% niepotrzebnych wydatków. I usuń najpierw właśnie te.

8. Minimalizm

20% swojego dobytku używasz przez 80% czasu. Co znaczy, że pozostałe 80% albo w ogóle nie jest Ci potrzebne albo możesz je pożyczyć, gdy będziesz ich potrzebował. Nadmiar rzeczy pochłania naszą uwagę. Nieporządek przy biurku męczy, nieużywane rzeczy wywołują poczucie winy („kupiłem i nie korzystam”), nawet za dużo ikon na pulpicie systemu operacyjnego jest frustrujące. Uporządkuj swój dobytek i… posprzątaj pulpit systemu operacyjnego, bo zapewne klikasz przez 80% czasu w 20% ikon. Nie jestem pełnym wyznawcą filozofii neominimalizmu, ale wiele jego elementów ma duży sens i warto nad tym pomyśleć.

9. Blogowanie

20% wpisów przyciąga 80% uwagi. Instrukcja jest prosta: przeanalizuj swoje stare wpisy, sprawdź, które były najczęściej czytane i najczęściej komentowane. Pisz więcej wpisów tego typu. Z mojego doświadczenia wynika, że najlepiej działają wpisy-listy (tak, ten wpis też jest listą).

W jaki sposób wykorzystujesz zasadę 80/20 w swoim życiu?

Co to jest zasada 80/20? | 9 sposobów jak wykorzystać zasadę 80/20 w codziennym życiu

Kliknij i przeczytaj także:

1. 8 niekonwencjonalnych pomysłów do wykorzystania w życiu codziennym
2. Co to jest zasada 80/20?
3. 5 przykazań życia na sposób 80/20. Porzuć mity.

(autor: http://www.flickr.com/photos/helga/)

Na blogu od samego początku postanowiłem publikować wszystkie moje doświadczenia na drodze do niezależności finansowej. Miałem kilka sukcesów i znacznie więcej porażek. Ciągle szukam pomysłu, który byłby dla mnie pasjonujący i zapewniał mi duże zyski (a kto nie szuka?).

Najbardziej pociąga mnie biznes internetowy, taki, gdzie handluje się informacją, czyli czymś niefizycznym. Dzięki temu unika się takich problemów jak wysyłka towaru czy utrzymywanie magazynu. Możliwe jest zautomatyzowanie takiego biznesu i korzystanie cały czas. Nie ma co się jednak oszukiwać – tworzenie takich biznesów jest czasochłonne i trudne, choć niedługo zabieram się za coś takiego.

Ale szukam jeszcze dodatkowej metody, bo nie można zależeć od jednego źródła dochodu. Zastanawiałem się więc ostatnio co mogę zrobić, by pomnożyć swój mały majątek i stworzyć sobie lepsze perspektywy.

Wiem już, że sklep internetowy nie jest za dobrym rozwiązaniem. Być może z innym towarem byłoby łatwiej, jednak wciąż prowadzenie takiego sklepu to ostra harówka, choć wydaje się, że wcale tak nie jest.

Każdy sposób ma swoje wady i zalety.

Giełda Papierów Wartościowych dla kwoty np. 1000 zł to niezbyt dobre rozwiązanie, bo nawet w przypadku zysku większość zostanie zjedzona przez prowizje.

Myślałem ostatnio o Forexie, czyli rynku walutowym. Jego największą zaletą jest możliwość inwestowania z małym kapitałem dzięki wysokiej dźwigni finansowej. Jednak największym minusem jest bardzo duże ryzyko i pewne jest to, że aby coś zarobić, najpierw trzeba bardzo dużo stracić. Inwestowanie wirtualne/na papierze to dobry sposób na praktykę, ale mimo wszystko zupełnie różni się od inwestowania prawdziwych pieniędzy – brakuje emocji, przez które popełniamy właśnie najwięcej błędów.

Mówi się, że mając mało pieniędzy, najlepiej zainwestować w naukę, bo ona zwróci się najlepiej. Jednak jestem już drugi rok studentem zarządzania i nie widzę, żeby te studia nauczyły mnie do tej pory czegoś praktycznego (o wiele więcej uczę się na własną rękę korzystając z bezpłatnej biblioteki).

W ciekawe książki inwestuję bez żalu, ale samo przeczytanie książki nigdy nie zapewni, że cokolwiek dzięki temu zarobimy. A zazwyczaj prawdziwe, profesjonalne szkolenia są dosyć drogie – kosztują kilka tysięcy złotych.

Najprościej odkładać pieniądze na rachunek oszczędnościowy lub długoterminowo inwestować małe kwoty w fundusze inwestycyjne, ale obie te metody mają duże wady. Pierwsza daje bardzo mały zysk, a druga zależy od zachowania rynku i wymaga raczej możliwości zablokowania pieniędzy na dłuższy czas. Przez jakiś czas odkładałem stałe kwoty na fundusze inwestycyjne i z racji mojej niewiedzy straciłem na tym zamiast zarobić. Mimo, że oddajemy pieniądze ekspertom to i tak wciąż wymaga to ciągłego monitorowania i dużej cierpliwości.

Istnieje też coś takiego jak HYIP, czyli High Yield Investment Program. Największa zaleta to obietnica wysokich zysków nawet przy małej kwocie, największa wada to możliwość straty wszystkich pieniędzy. To raczej nie jest zbyt atrakcyjny sposób.

Kiedyś zainwestowałem kilkaset złotych w 4 płyty winylowe i na trzech z nich do tej pory zarobiłem koło 150 zł (zysk 33% w parę miesięcy), a czwartą jeszcze trzymam (poczekam aż cena jeszcze bardziej pójdzie w górę). Wszystkie inwestycje emocjonalne bez rozeznania są jednak bardzo ryzykowne no i nie zawsze trafiają się okazje.

Inwestycja w surowce wymaga sporej wiedzy i codziennego śledzenia informacji dotyczących rynku.

Jednak jak wyżej wspomniałem każda metoda ma swoje wady i zalety i sztuką jest wybrać taki sposób, którego wady nie będą nam przeszkadzały i który będzie nas pasjonował.

W takim razie w co najlepiej inwestować mając mały majątek? Oto pytanie, które dzisiaj chcę zadać czytelnikom. Najlepiej uczyć się na własnych doświadczeniach, ale zazwyczaj wiążą się one z popełnianiem setek błędów i stratą pieniędzy. To nieodłączna część rozwoju, ale można jej uniknąć wysłuchując osób, które coś osiągnęły w wybranej przez siebie dziedzinie i naśladowanie ich.

Dlatego dzisiaj zachęcam czytelników do podzielenia się swoimi doświadczeniami – czy inwestujecie małe kwoty, w co je inwestujecie i jakie są efekty. W jaki sposób budujecie swój majątek? Co polecacie, a czego należy się wystrzegać?

Ja na przykład ostatnio zastanawiałem się nad Forexem, ale przed poświęceniem temu czasu wolałbym poznać doświadczenia innych osób. Być może to nie jest sposób dla mnie, a lepiej zrezygnować na początku niż później płakać nad stratami. Wiem, że wymaga on sporej wiedzy i jest bardzo ryzykowny, ale perspektywa dużych zysków jest kusząca. Jednak nauczony poprzednimi błędami nie chcę w nic się angażować, póki nie poznam zdania osób, które się tym zajmują.

Zapewne sporo czytelników ma podobny problem jak ja, dlatego gorąco zachęcam Was do podzielenia się wiedzą. I nie tylko te bardzo doświadczone osoby, bo można się sporo nauczyć zarówno od początkującego jak i od eksperta. Kto wie, może dzięki któremuś komentarzowi któryś z czytelników zaoszczędzi kilka tysięcy złotych nie popełniając jakiegoś błędu, o którym czytał?

PS. Proponuję również dla tych bardziej doświadczonych osób możliwość opublikowania gościnnego wpisu o swoich doświadczeniach. Publikując na rentier-blog.pl pomagasz czytelnikom, zyskujesz darmową reklamę i masz możliwość nawiązania nowych kontaktów.

Kliknij i przeczytaj także:

1. „Sztuka zdobywania pieniędzy” za darmo!
2. Jak bezpieczniej inwestować w pożyczki społecznościowe, czyli Smava.pl
3. Jak bezpiecznie inwestować w pożyczki społecznościowe?

(autor: http://www.flickr.com/photos/saad/)

Zastanawiałem się ostatnio skąd mogę wziąć pieniądze na inwestycje jeżeli jestem studentem na trybie dziennym. Nie mogę pracować na cały etat (i nie chcę), pracę na część etatu też trudno znaleźć. Pozostają zlecenia albo praca tymczasowa, ale to również nie jest pewne. Astakos przypomniał mi o ciekawym rozwiązaniu – kredycie studenckim.

Podstawowe warunki takiego kredytu to:

1. Oprocentowanie w wysokości połowy stopy redyskonta weksli (aktualnie stopa redyskonta weksli to 3,75%, więc dla osób, które zaczynają teraz spłatę oprocentowanie kredytu studenckiego to 1,875%).

2. Wypłata w miesięcznych transzach 400 albo 600 zł.

3. Kredyt otrzymuje się przez 10 miesięcy w roku. Okres spłaty rozpoczyna się 2 lata po zakończeniu studiów.

4. Jako zabezpieczenie kredytu wystarczy poręczenie, np. rodziców.

Już więc widać co w tym takiego fascynującego. Oprocentowanie jest o wiele niższe od najgorszych ofert lokat bankowych czy rachunków oszczędnościowych, bo część kosztów oprocentowania finansuje budżet państwa.

Nie interesowałem się nigdy specjalnie tematyką kredytową, bo dla mnie kredyt oznacza zadłużenie = brak bezpieczeństwa finansowego i dodatkowy stres.

Jednak nie każdy kredyt to głupi pomysł. W uproszczeniu: kluczem jest tutaj dźwignia finansowa, czyli dofinansowanie kapitałem obcym, kiedy możemy liczyć na wyższy zwrot z inwestycji niż koszt kredytu.

Ten kredyt jest więc bardzo atrakcyjny, bo oprocentowanie jest na tyle niskie, że można na nim dobrze zarobić.

W jaki sposób?

3 sposoby na wykorzystanie kredytu studenckiego

Posługuję się kalkulatorem z tej strony. Nie wiem czy dobrze działa, ale raczej powinien chociaż w przybliżeniu pokazać ile taki kredyt kosztuje.

Obliczenia wykonuję dla studenta drugiego roku.

Jako kwotę kredytu wpisuję 24 000 zł (wniosek o transzę 600 zł przed 40 miesięcy). Jako oprocentowanie podaję 2% (załóżmy, że taka będzie połowa stopy redyskonta weksli za kilka lat). Ze strony PKO BP: „liczba rat spłaty kredytu stanowi dwukrotność liczby wypłaconych rat kredytu”. Podaję więc liczbę 80.

Spłata trwa więc dosyć długo, bo aż 6 lat i 8 miesięcy. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, żeby kredyt spłacić od razu po 2 latach od zakończenia studiów. Dzięki temu zwrócimy tyle ile pobraliśmy i nic więcej (bo odsetki w czasie pobierania kredytu są pokrywane przez państwo).

Wniosek należy złożyć do 15 listopada, a decyzja jest podejmowana w styczniu lub lutym.

PKO BP pobiera prowizję od każdej transzy w wysokości 1% dla osób nieposiadających u nich konta. Od każdych 600 zł PKO kasuje 6 zł dla siebie, razem więc zabiera przez 40 miesięcy 240 zł.

Po obliczeniu wychodzi, że pożyczając łącznie 24 tysiące złotych, trzeba spłacić o 1620 zł więcej (+240 zł prowizje), łącznie 25860 zł.

Kredyt może być umorzony w 20% (dla najlepszych studentów), można go także, jak wspomniałem wcześniej, spłacić przed terminem bez dodatkowych opłat i odsetek.

Oto trzy proste opcje. Wszystkie, jakie wymyśliłem, polegają na tym, że spłacamy całą kwotę kredytu 2 lata po zakończeniu studiów, bez odsetek i innych opłat. Pożyczamy 24 tysiące złotych i tyle oddajemy zostawiając wszystkie zyski dla siebie.

1. Dla leniwych

Najprostszym rozwiązaniem jest po prostu przelewać transzę kredytu na rachunek oszczędnościowy.

Możemy na tym zarobić co najmniej kilka tysięcy złotych, a praca jest żadna – wystarczy podać we wniosku numer naszego rachunku oszczędnościowego i to wszystko. Z racji, że obliczenie zysku jest mocno skomplikowane (transze są wypłacane przez 10 miesięcy, kalkulatory internetowe z reguły nie uwzględniają podatku Belki) nie podaję dokładnej kwoty.

2. Dla liczących na większy zysk przy dużym bezpieczeństwie

Można skonstruować sobie coś podobnego do produktu strukturyzowanego – odłożyć 90-95% na rachunek oszczędnościowy, a pozostałą kwotę przeznaczać na inwestycje wysokiego ryzyka, np. opcje czy pożyczki społecznościowe. Należy tylko się upewnić, że ostatecznie kwota na rachunku oszczędnościowym na koniec będzie co najmniej tak wysoka jak kwota kredytu. W najgorszym wypadku, gdy nic nie zyskasz (oprócz doświadczenia), nic nie stracisz (bo pieniądze z rachunku oszczędnościowego razem zarobią tyle, ile musisz zwrócić).

3. Dla ryzykantów

Wprawdzie transze nie są zbyt wysokie, ale można uzbierać kilka tysięcy i wykorzystać je do założenia własnego biznesu, inwestowania na giełdzie (odsyłam na blogi APP Funds i mInwestycje) czy w pożyczki społecznościowe (odsyłam na bloga Pożyczki 2.0). Należy jednak zadbać, żeby portfel nie opierał się na samych ryzykownych inwestycjach, bo jak stracimy to kredyt może nas zaboleć. Kluczem jest dywersyfikacja, ale o budowaniu portfela o wiele więcej dowiecie się na wspomnianych blogach.

Przy braniu każdego kredytu warto pamiętać o rozwadze i nauczyć się kontrolować swoje finanse, o czym możecie wiele przeczytać na blogu Oszczędzanie oraz Finanse domowe.

Z pewnością wadą jest jednak, że „coś” wisi nam nad głową. To jednak wada każdego kredytu.

Czy ktoś z czytelników skorzystał z kredytu studenckiego? W jaki sposób go wykorzystujesz/wykorzystałeś?

Kliknij i przeczytaj także:

1. Programy partnerskie: Aukcje Kredytowe
2. Jak osiągać cele w 3 krokach: jedyny poradnik, którego potrzebujesz
3. Czy jesteś odpowiedzialny?

(autor: http://www.flickr.com/photos/26010780@N06/)

Paweł Kata przypomniał mi o jeszcze jednej ciekawej koncepcji Bodo Schäfera – strategii „królewska droga”. Warto o niej napisać, bo wydaje się całkiem interesująca.

O co chodzi w tej dumnie brzmiącej strategii? Jest to długoterminowa strategia inwestowania w spółki o dużej wartości inwestycyjnej. Co więc w tym takiego interesującego? Autor podaje 5 zasad i zapewnia, że jeżeli będziemy ich przestrzegać, będziemy mieć zysk z każdej akcji. Oczywiście nie można tego brać tak poważnie, nie można być pewnym zysku z każdej transakcji, ale strategia wygląda na bezpieczną. Oto zasady.

1. Postawić na jakość i siłę akcji

Autor pisze, że należy stawiać tylko na akcje najwyższej jakości, tzn., posługując się przykładami autora, na przykład jeżeli chodzi o banki Deutsche Bank, wśród przedsiębiorstw elektrotechnicznych Siemens, we Francji np. Danone, w USA Coca-Cola, w Japonii Canon. Sens tego punktu jest wytłumaczony w punkcie 4.

2. Inwestować w różnorodne akcje

Autor proponuje, żeby w portfelu trzymać akcje co najmniej pięciu, ale nie więcej niż 10 różnych firm. Ważna jest również dywersyfikacja – Schäfer radzi, żeby zestaw był zróżnicowany pod względem państw i branży, przykładowo jeżeli w Japonii kupujemy akcje Canona, to dla zróżnicowania powinniśmy kupić np. akcje koncernu Beiersdorfu (Nivea) w Niemczech, Coca-Coli w USA i przedsiębiorstwa naftowego Royal Dutch/Shell w Holandii. Dla prostego inwestora takiego jak ja, który korzysta z eMaklera, kupno akcji np. Coca-Coli może być nieco problematyczne, dlatego myślę, że w takim przypadku wystarczy po prostu wybierać różne branże.

3. Inwestować tylko 50% kapitału

Zlecenie kupna należy złożyć dopiero wtedy, kiedy wartość interesujących nas akcji spadnie od 10% do 30% poniżej dotychczasowych notowań. Dlaczego więc inwestować 50% kapitału? Kolejnym warunkiem powodzenia „królewskiej drogi” jest trzymanie w rezerwie gotówki, którą możemy przeznaczyć na zakup akcji w przypadku, gdy kurs mocno spadnie i będą miały bardzo niską cenę.

4. Przetrzymać, dokupić i wygrać

Wyjaśnieniem punktu pierwszego jest właśnie ta zasada. Przy akcjach firm niższej klasy inwestowanie wg tej strategii jest znacznie bardziej ryzykowne, ponieważ nie mamy pewności, że przetrwają kryzys. Za przykład autor podaje przejęcie firmy Nixdorf przez Siemensa w 1991 roku. Kto w odpowiedniej chwili nabył akcje Siemensa, doczekał się zysków, kto zainwestował w Nixdorfa, stracił część pieniędzy.

5. Pieniądze i cierpliwość

Strategia dokupywania funkcjonuje doskonale tylko wtedy, gdy przestrzega się zasad. Akcje można dokupić dopiero wówczas, gdy spadną o 30% (w porównaniu do ceny z momentu zakupu). Ważne jest także, żeby między pierwszym a następnym zakupem minęło 6 miesięcy. Dlaczego? Ponieważ akcje największych przedsiębiorstw, podobnie jak każde inne, mogą się przejściowo obniżać, ale ich rokowania są pozytywne i można mieć pewność, że prędzej czy później znowu wzrosną.

Przykład:

Inwestor decyduje się kupić akcje dużej firmy, kiedy ich cena jednostkowa spada z 600 do 500 zł. Do końca roku cena systematycznie spada, aż do 350 zł. Według strategii „królewskiej drogi” to właściwy czas na dokupienie akcji, inwestor dokupuje więc akcje. Pod koniec kolejnego roku cena dalej spada, aż do 200 zł. W porównaniu z pierwszą ceną był to spadek o 60%. Inwestor postępuje jednak dalej zgodnie ze strategią i dokupuje po kursie 200 zł. Jego rachunek wygląda więc tak: pierwszy zakup – 500 zł, drugi zakup – 350 zł, trzeci zakup – 200 zł. Średnio zapłacił więc za akcję 350 zł. Przez kolejne miesiące ceny znowu zaczynają rosnąć i po 10 miesiącach inwestor znowu jest na plusie.

Pod koniec przypominam, że nie jestem specjalistą giełdowym. Przedstawiona powyżej strategia została stworzona przez Bodo Schäfera, ja jedynie zredagowałem wpis na podstawie jego książki i dodałem swoje komentarze.

Niestety nie mogę napisać jak strategia działa w praktyce, bo dopiero się o niej dowiedziałem. Przekonała mnie ona jednak swoją prostotą i najprawdopodobniej przy większej ilości wolnej gotówki zainwestuję zgodnie z jej zasadami.

Kliknij i przeczytaj także:

1. Jak osiągać zyski rzędu kilkunastu procent #2
2. Jak osiągać zyski rzędu kilkunastu procent #1

(autor: http://www.flickr.com/photos/31796655@N07/)

To druga i ostatnia część wpisu na temat rad Bodo Schäfera z książki „Droga do finansowej wolności” z podtytułem „w siedem lat do pierwszego miliona”. Przy okazji chciałem wyjaśnić, że wpisy opierają się na wiedzy z książki właśnie tego autora, a nie na mojej. Nie jestem specjalistą i nie udaję specjalisty, dlatego jeżeli piszę coś źle, to skomentuj. Dziękuję Cheedowi i osobie o nicku „Inwestycje” za zwrócenie uwagi na pewne kwestie.

Czy można stracić pieniądze inwestując w fundusze akcji?

Przy inwestowaniu w fundusze akcji nasuwa się pytanie, czy można stracić pieniądze zainwestowane w taki fundusz. Odpowiedź brzmi: tak. W przypadku strategii „kup i trzymaj” strata pojawi się głównie wtedy, kiedy zbyt szybko wycofamy nasze pieniądze. Nawet jeżeli okresowo mamy stratę, fundusz może w późniejszym okresie zanotować wzrost.

Zjawiska na giełdzie mają charakter powtarzających się procesów. Spójrzmy na przykłady:

kryzys berliński 1961: budowa muru berlińskiego; kryzys kubański spadek kursów: -45% ponowny wzrost: +60%

6-dniowa wojna izraelska w 1965 roku; zamordowanie Johna F. Kennedy’ego spadek kursów: -40% ponowny wzrost: +80%

krach na giełdzie 1987; panika na giełdach światowych, przypomnienie roku 1929 spadek kursów: -40% ponowny wzrost: +100%

Autor nie podał, w jakim okresie zanotowano taki wzrost, ale jak widać nie warto panikować, bo z czasem wszystko musi się unormować.

Efekt „średniej kosztów”

Przy polecanej przez autora strategii ważnym pojęciem jest efekt „średniej kosztów”. To nic innego jak efekt występujący przy comiesięcznym inwestowaniu stałej sumy pieniędzy np. w fundusze. Co na tym zyskujemy?

Oto przykład:

Zakładamy, że co miesiąc wpłacamy 300 zł. Pierwsza wpłata wypada na marzec. Kupujemy udziały w cenie 6 zł za jednostkę, a więc mamy 50 udziałów. W kwietniu wartość jednostki spada do 3 zł, więc za kolejne 300 zł kupujemy już 100 udziałów. W maju następuje dalsze obniżenie kursu i cena jednostki uczestnictwa spada do 1 zł. Kupujemy zatem aż 300 udziałów.

Przez trzy miesiące zainwestowaliśmy więc razem 900 zł w 450 udziałów. Gdybyśmy spanikowali, sprzedalibyśmy 450 udziałów po 1 zł za jednostkę i stracilibyśmy 450 zł.

Zakładamy jednak, że potrafimy kontrolować emocje i inwestujemy dalej. W czerwcu sytuacja na rynku poprawia się i wartość jednostki podnosi się do 5 zł, a więc nabywamy tylko 60 udziałów.

Mamy więc teraz 510 jednostek uczestnictwa. Zainwestowaliśmy łącznie 1200 zł. Możemy teraz sprzedać każdą jednostkę po 5 zł.

Otrzymalibyśmy z tej sprzedaży 2550 zł, a więc z 1200 zł w przeciągu czterech miesięcy mielibyśmy aż 2550 zł!

Inflacja

Jak wspomniał w komentarzu Cheed, nie można zapomnieć o inflacji. Istnieje prosty wzór na obliczenie, kiedy siła nabywcza naszych pieniędzy zmniejszy się o połowę:

72/stopień inflacji = liczba lat, kiedy siła nabywcza naszych pieniędzy zmniejszy się o połowę.

Np. przy inflacji 4,2%, po około 17 latach pieniądze będą miały o połowę mniejszą wartość.

Należy jednak pamięć, że inflacja nie musi dla nas stanowić zagrożenia, a dzieje się to wtedy, kiedy inwestujemy w rzeczy materialne.

Mój sposób oszczędzania

Po przeczytaniu rozdziałów o oszczędzaniu zdecydowałem się zmienić nieco mój sposób oszczędzania. Poprzednio ustaliłem, że 20% miesięcznych dochodów będę bezpiecznie odkładał na rachunek oszczędnościowy. Jest to jednak błąd, ponieważ w ten sposób nie wykorzystuję możliwości, jakie oferują fundusze inwestycyjne.

Od tej pory z 20% dochodów tylko 20% będę odkładał na rachunek oszczędnościowy – będzie on grał rolę finansowej osłony. Pozostałe 80% będzie wędrowało na fundusze akcji, z czego 60% (ale nie mniej niż 100 zł) na fundusz PKO/CREDIT SUISSE Akcji Fundusz Inwestycyjny Otwarty, a 40% (ale nie mniej niż 50 zł) na DWS Gold. Dlaczego te fundusze?

Ten pierwszy fundusz z uwagi na długą działalność i bardzo dobre wyniki – w okresie 23 stycznia 1998–23 stycznia 2008 uzyskał średnią stopę zwrotu 29,7% w skali roku. Nawet w okresie od 23 stycznia 1998 roku do dzisiaj, tzn. 16 marca 2009 roku, średnia roczna stopa zwrotu wynosi 11,5%, a więc uwzględniając inflację osoba, która zainwestowała w 1998 roku, nie ponosi straty.

DWS Gold natomiast to młody fundusz inwestujący w złoto. Od pierwszej wyceny 7 października 2008 roku DWS Gold zyskał 42,66%. W okresie kryzysu złoto wróciło do łask i zapewne stąd ten wynik. Inwestycja w złoto jest jednak wg ekspertów jedną z najpewniejszych, dlatego postanowiłem długookresowo inwestować także w ten fundusz. Kupiłem już wcześniej trochę jednostek tego funduszu po średniej cenie 148,29 zł, na dzisiaj cena jednostki wynosi 142,69 zł, a więc  jeżeli cena nie podniesie się za bardzo, mogę uśrednić średnią cenę zakupu mocno w dół.

Obecnie na rachunku oszczędnościowym mam 164,86 zł. Pieniądze wyślę z rachunku oszczędnościowego Polbanku na mBank, a następnie nabędę jednostki uczestnictwa – 114,86 zł na fundusz PKO/CS i 50 zł na DWS, ponieważ mam już trochę jednostek tego funduszu.

Pozostałe pieniądze z dochodów będę przeznaczał na inne inwestycje, zarówno te e-biznesowe jak i handel.

Na najbliższy czas to tyle jeżeli chodzi o fundusze inwestycyjne. Myślę, że przy takim spadku cen, jaki teraz obserwujemy, warto zainwestować w fundusze inwestycyjne, bo mam nadzieję, że już niedługo media powinny znudzić się nakręcaniem kryzysu i zajmą się innymi sprawami, co wpłynie pozytywnie na wyniki funduszy.

Część 1 | Część 2

Kliknij i przeczytaj także:

1. Jak osiągać zyski rzędu kilkunastu procent #1
2. Jeśli nie stworzysz teraz funduszu awaryjnego, będziesz tego później żałował
3. Inwestuj według zasad „Królewskiej drogi”

(autor: http://www.flickr.com/photos/ndevil/)

Skończyłem czytać książkę Bodo Schäfera – „Droga do finansowej wolności” z podtytułem „w siedem lat do pierwszego miliona”. Ten wpis, podobnie jak jeden z poprzednich, jest zainspirowany właśnie tą pozycją. Wpis z powodu długości postanowiłem podzielić na dwie części.

Mądrze oszczędzaj co najmniej 10% swoich dochodów

Ostatnie rozdziały książki dotyczą oszczędzania. W rozdziale wprowadzającym do tematu oszczędzania autor radzi, żeby odkładać 10% miesięcznych dochodów, a w przypadku podwyżki dokładać 50% kwoty – w ten sposób możemy sobie wyhodować złotą gęś. To już robię, z tym, że odkładam 20% dochodów.

Popełniam jednak błąd, wkładając wszystko na rachunek oszczędnościowy o oprocentowaniu 6% w skali roku. Jak uczy autor: ludzie nie traktują poważnie tych, którzy uważają, że z odsetek można mieć rocznie więcej niż kilka procent. Dlatego trzeba pamiętać o zasadzie „jeżeli będziesz robił to, co inni robią, będziesz miał to, co inni mają”. Nie należy zadowalać się powszechnie znanym oprocentowaniem. 6% to niewiele ponad stopa wzrostu inflacji. Przy zyskach rzędu 2 do 4,5% w roku odkłada się, jak pisze autor, jedynie „na biedę” – dochody stracą na sile nabywczej więcej, niż są w stanie się pomnożyć.

Ile zyskasz przy wyższym oprocentowaniu?

Jak więc osiągnąć zyski rzędu dwunastu, szesnastu czy dwudziestu procent? W prosty sposób wyjaśnił mi to autor – za pomocą akcji i funduszy inwestycyjnych. Proste? Oczywiście, że tak. Ja jednak nie zdawałem sobie sprawy, że można to robić we względnie bezpieczny sposób, trzeba tylko wybrać odpowiedni horyzont czasowy.

Spójrzmy na pewien obrazowy przykład. Zakładamy, że wpłacamy 100 złotych miesięcznie przez 35 lat. Jaka będzie różnica w zgromadzonym kapitale w zależności od wysokości średniego rocznego oprocentowania (7%, 12%, 15%, 21%)?

7%: 180 105 zł

12%: 643 095 zł

15%: 1 467 718 zł

21%: 8 339 115 zł

Przy trzykrotnie większym oprocentowaniu nie otrzymujemy trzy razy więcej pieniędzy. Otrzymujemy ponad 46 razy więcej!

Nie znam się jeszcze dobrze na giełdzie, dopiero się uczę, a więc na razie nie chcę na niej aktywnie inwestować. Skupiłem więc swoją uwagę na funduszach inwestycyjnych, gdzie zarządzający pracują za mnie.

Miliony na giełdzie

Warto jednak wspomnieć o podanych przez autora ciekawych przykłady inwestycji giełdowych. Oto kilka z nich:

Boeing: kurs akcji Boeinga z 1,64 dolara w 1975 roku wzrósł do 67 dolarów 31 grudnia 1995 roku. Jest to ponad czterdziestokrotny wzrost. Wkładając w 1975 roku 10 000 dolarów w 1995 roku mielibyśmy około 400 000 dolarów.

Amgen (firma farmaceutyczna): od 1985 roku do 1995 roku akcje tej firmy wzrosły z 1,36 dolara do 85,13 dolara. 10 000 dolarów zainwestowanych w 1985 przez 10 lat pomnożyłoby się do około 625 000 dolarów!

To tylko dobre przykłady.

Oto bardzo dobre:

Wal-Mart-Stores (sieć supermarketów): od 1979 roku do 1995 roku akcje firmy wzrosły z 0,09 dolara do 26,63 dolara. Z 10 000 dolarów po 16 latach mielibyśmy więc około 2 958 000 dolarów.

Circuit City Stores (sprzedaż elektroniki i produktów z segmentu rozrywkowego, firma ogłosiła bankructwo w 2009 roku): od 1975 do 1995 roku akcje wzrosły z 0,02 dolara do 37 dolarów. 10 000 dolarów pomnożyłoby się więc przez 20 lat do 18 500 000 dolarów!

Oczywiście, aby zarobić, trzeba było przewidzieć taki rozwój tych branż. Niektórzy, wbrew powszechnemu przekonaniu, postawili na te branże i stali się bogaci.

Jak więc widać możemy zarobić miliony, nie będąc profesjonalistami giełdowymi. Ja jednak mam bardzo nikłą wiedzę o giełdzie, dlatego najpierw chcę się dokształcić, a dopiero potem inwestować na giełdzie.

23% z funduszu inwestycyjnego

Skoro nie giełda, zostają fundusze inwestycyjne, które, jak określił autor: „jeżeli akcje są samolotami unoszącymi cię w stronę bogactwa, to fundusze inwestycyjne pełnią funkcję pilota automatycznego, sterującego tym samolotem”.

Pięć warunków dobrej inwestycji wg autora to: bezpieczeństwo, wygoda, dyspozycyjność, oprocentowanie i podatki. Tylko fundusze akcji i mieszane (hybrydowe) spełniają te warunki. Dlaczego?

Bezpieczeństwo: inwestują w wiele różnych akcji. W ten sposób zmniejszone jest ryzyko, a możliwości są dobrze wykorzystane.

Wygoda: pracę wykonuje za nas grupa profesjonalistów.

Dyspozycyjność: w każdej chwili możemy zażądać zwrotu pieniędzy.

Oprocentowanie: tutaj autor podaje przykłady z niemieckiego podwórka. Sprawdziłem jak wypadły najstarsze polskie fundusze i oto przykłady:

Pioneer Akcji Polskich FIO od pierwszej wyceny 18 grudnia 1995 roku do 18 grudnia 2005 roku zyskał 276,9%. Średnio wychodzi więc w okresie 10 lat około 23% rocznie.

Subfundusz Akcji SKARBIEC-AKCJA od pierwszej wyceny 10 września 1997 roku do 10 września 2007 roku zyskał 262,58%. Średnio wychodzi w okresie 10 lat około 22% w skali roku.

Subfundusz UniKorona Akcje od pierwszej wyceny 20 stycznia 1997 roku do 19 stycznia 2007 roku zyskał 271,33%. Średnio wychodzi więc w okresie 10 lat około 22,5%. Tutaj muszę pochwalić Union Investment – na ich stronie znajduje się świetny kalkulator, który po podaniu funduszu, okresu i kwoty wszystko oblicza i ładnie prezentuje na wykresie i w tabelce.

Podatki: tutaj wygląda to inaczej niż w Niemczech, należy płacić 19% z zysków.

To koniec tej części, w drugiej:

Czy można stracić pieniądze zainwestowane w fundusz, załamania kursów, efekt „średniej kosztów”, inflacja, moja decyzja.

Część 1 | Część 2

Kliknij i przeczytaj także:

1. Jak osiągać zyski rzędu kilkunastu procent #2
2. Inwestuj według zasad „Królewskiej drogi”