Komentarze do: 3 etapy na drodze do niezależności finansowej. Na którym jesteś?

Autor: Jak osiągać cele w 3 krokach: jedyny poradnik, którego potrzebujesz

Jak osiągać cele w 3 krokach: jedyny poradnik, którego potrzebujesz — Mon, 26 Apr 2010 15:24:02 +0000

[...] utknąłeś na drugim etapie na drodze do niezależności finansowej, to po lekturze tego wpisu i wprowadzeniu w życie trzech kroków powinieneś przejść do [...]

Autor: Podsumowanie: luty 2010 | Rentier

Podsumowanie: luty 2010 | Rentier — Tue, 02 Mar 2010 16:33:02 +0000

[...] który był najczęściej wyświetlany w lutym, był wpis „3 etapy na drodze do niezależności finansowej. Na którym [...]

Autor: Marcin

Marcin — Thu, 11 Feb 2010 16:48:27 +0000

Oczywiście, że tak, przedstawione etapy to tylko zarys. Chodzi mi o to, że o ile na początku czyta się wszystko, to potem zaczyna się czytać tylko to, co najbardziej nas interesuje. Co nie znaczy, że ogranicza się czytanie książek do np. tematyki giełdowej, bo trzeba też umieć postawić kreskę między czytaniem dla wiedzy a czytaniem dla przyjemności.

Autor: Wojtek

Wojtek — Thu, 11 Feb 2010 15:32:34 +0000

Cześć,
To mój pierwszy wpis na Twoim blogu.

Podoba mi się ten sposób „segregowania” stopni w drodze…
Rzeczywiście ucząc się i działając zaczynamy w skupieniu ograniczać się do pewnej niszy, wybranego kierunku.
Nie lekceważyłbym jednak (myślę Marcinie, że zgodzisz się ze mną) ciągłej potrzeby poszerzania horyzontów, wracania do rzeczy znanych, „zataczania kół”. Wiadomo – przeczytana dawno temu książka, może odkryć przed nami zupełnie nowe, niezauważone treści.
I drugie: po mimo, że sukces będziemy odnosić będąc ekspertem w jednej dziedzinie, trzeba bez przerwy „dla higieny psychicznej” interesować się wieloma sprawami. Moim zdaniem w przeciwnym razie, po pierwsze stracimy sporo ze smaku życia, a po drugie nasz umysł będzie stopniowo ulegał wyjałowieniu, co w konsekwencji odbije się na naszej podstawowej działalności.

Autor: Marcin

Marcin — Tue, 09 Feb 2010 16:29:47 +0000

Myślę, że trzeba eksperymentować i próbować z różnymi pomysłami. Niekoniecznie jednak pakować wszystko w jakiś superpomysł - najlepiej małym kosztem robić testy i sprawdzać co dobrze wychodzi. W Polsce jest sporo nisz do zagospodarowania, bo Internet jest tutaj popularny znacznie krócej niż w USA. Ja na razie wprowadzam niektóre pomysły w życie, a inne zapisuję sobie w Wordzie. Jeden nie wypali - będę robił inny. Aż do skutku. Każde doświadczenie procentuje, nawet jeżeli wypróbowanie pomysłu będzie kosztować trochę pieniędzy.

"Chociaz jestem już znużony tymi bezowocnymi poszukiwaniami i bliski raczej podniesienia kwalifikacji w pracy na etacie" - nic nie stoi na przeszkodzie, żeby robić te dwie rzeczy naraz: poszukiwać pomysłu i podnosić kwalifikacje. Zawsze będzie wyższe wynagrodzenie, a później może te dodatkowe oszczędności przydadzą się do realizacji jakiegoś pomysłu.

Najprościej szuka się pomysłu patrząc na to, czym się zajmujesz na co dzień. Co lubisz robić, co Cię interesuje, o czym lubisz czytać lub pisać, o czym lubisz rozmawiać, jakie masz problemy, jakie problemy mają Twoi znajomi i tak dalej. W końcu znajdziesz coś, co będziesz chciał poważniej przetestować.

Autor: daniel

daniel — Tue, 09 Feb 2010 13:53:18 +0000

Ja jestem na drugim etapie już ponad rok, co juz mnie zaczyna męczyć.
Pierwszy etap to było własnie zachłyśnięcie się lekturami: Kiyosaki, Robbins, Ferris. Jakie to się wydawało proste. Nic tylko rzucić pracę, kupic nieruchomośc z zerowym wkładem :) i żyć sobie dostatnio z przychodu pasywnego. Jedyny plus tamtego etapu, ze zacząłem oszczedzać, wprowadziłem zasade „najpierw płać sobie” i dziś mam chociaz te kilka tys. zl. na rachunku oszczędnościowym.

2 etap:
U mnie on wygląda tak, że co jakis czas zachłystuję sie nowym pomysłem. juz mi się wydaje, że wpadłem na niszę, ale ostatecznie nic z tego nie wychodzi. Wszystko to odbywa się w świecie wirtualnym, zadnego z tych pomysłów nie przeniosłem do reala:/
Licze jednak, ze w końcu zmotywuję się do działania i którys z moich pomysłów w końcu wypali. Chociaz jestem już znużony tymi bezowocnymi poszukiwaniami i bliski raczej podniesienia kwalifikacji w pracy na etacie …..

Autor: Marcin

Marcin — Tue, 09 Feb 2010 13:07:27 +0000

"być może dlatego, że oboje rodziców całe życie harowało, a jednak w domu się nie przelewało"

Krzywdzący mit ciężkiej pracy - niedługo będzie o tym wpis.

"ciekawe kiedy będziemy mogli napisać: udało mi się"

Oby jak najszybciej!